Iron Michael

Het zit er op !

2008-10-17T12:14:00.000-07:00

Vrijdagochtend 9.30 u. De laatste uurtjes op Hawaii zijn aangebroken.
We zijn volop bezig aan het inpakken, voor ons gaat het een lange terugreis worden. Onze eerste vlucht is om 12.38 u. plaatselijke tijd (00.38 u. bij jullie op zaterdagochtend) en we landen op Zaventem, als alles goe gaat natuurlijk, zondagmorgen om 7.40 u. Dit wil zeggen dat wij (Wim en ik) meer dan 31 u. onderweg zullen zijn. Dat is eigenlijk een beetje het enige nadeel aan een vakantie op Hawaii. Het was terug een prachtig avontuur. En wie weet wat brengt de toekomst nog. Bv. eens met Sander zo'n avontuur beleven, maar dat zal nog wat jaartjes duren. Want de "specialisten" die wie hier ontmoet hebben, en dat zijn er heel wat, zeggen dat je er niet te vroeg mag aan beginnen. Heb je het gehoord Sander ?
Ben ook eens benieuwd naar de plannen van Michael voor volgend jaar, hij wou hier nog niet in zijn kaarten laten kijken maar er moet toch al iets in zijn hoofd zitten. Na zijn verdiende vakantie vernemen we wel meer.
Gisteren is het er niet van gekomen om te zonnekloppen op het strand van Waikiki Beach. We hebben gekozen om nog een stuk van het eiland te verkennen. Het was terug een dag met tal van belevenissen. Op 1 dag een bezoek brengen aan een Boeddha tempel en eens langs gaan bij de Mormonen, zouden wij ons nog bekeren ? Tussendoor hebben we nog eens een aantal prachtige stranden bezocht, Wim wordt een echte surf-freak. En op het einde hebben we Waimea Valley bezocht, een prachtig natuurpark van fauna en flora en mooie watervallen.
Onderweg zijn we een paar keer goed weggekomen er was "speedgun" controle, gelukkig kon Wim nog vlug op zijn rem gaan staan. We hebben ook een Nina'tje gedaan. Zondag na de afterparty zagen we Nina Kraft (winnares Florida 2007) vertrekken en ze vloog met haar auto over een "bordure" !!! Awel we hebben da gisteren ook eens geprobeerd. Gelukkig geen schade.
Nadien hebben we nog een ommetje gemaakt door Honolulu en na een lekker etentje bij nen Italiaan hebben we 1 van onze twee stamcafe's nog eens opgezocht om afscheid te gaan nemen.
Nu ga ik stoppen want we moeten hier in ons hotel (Aloha Surf) uit-checken.

Tot in Belgie !!!!!!!!

Saluutjes,
Randal

Bezoek aan het eiland O'ahu

2008-10-15T10:28:00.000-07:00

Hier zijn we nog nen keer.
Ondertussen is het onze 3e dag op Oahu. Wim en ik zijn hier maandagmiddag om 14.20u. plaatselijke tijd geland. Maandag hebben we de stad Waikiki nog eens verkend en zijn dan vroeg gaan slapen, want zondag was het een beetje laat (zie vorige blog).
Michael, Annick, Jelke, Jan en Maarten waren maandagochtend vroeg reeds vertrokken naar Mauhi. Zij stellen het ook goe heb ik vernomen. Hier bij ons is het niet te vergelijken met Kona. Honolulu en Waikiki zijn (groot)steden waarvan je er op Hawaii niet veel aantreft. Het is in stad de ene naast de andere wolkenkrabber die je tegenkomt, maar alles ligt vlak bij zee. Gisteren hebben we eens het eiland rond gereden (kleiner dan Big Island). En .... hier vind je wel de Hawaiaanse stranden uit de films en de boekjes. De Waimea Bay kent de grootste golven ter wereld het is dan ook fantastisch om de ervaren surfers hier bezig te zien. Op het eiland tref je ook tal van ananas-, suikerriet- en koffieplantages aan. En het Polynesian cultural center is een bezoek meer dan waard. Vandaag (woensdag) gaan we nog wat op ontdekking (o.a. Pearl Harbor) en morgen genieten we nog een dagje van de zon aan het strand van Waikiki Beach. Want vrijdag vatten we onze terugreis aan. We vliegen eerst van Honolulu naar Kona dan van Kona naar Honolulu (raar he, maar dat is een lang verhaal zulle). Dan van Honolulu naar Los Angeles nadien vliegen we naar Brussel maar we hebben nog een tussenstop in Chicago. We zullen dus veel in de lucht hangen !!!!!

groetjes,
Randal

Prijsuitreiking + afscheid van onze vrienden

2008-10-13T10:45:00.000-07:00

Gisteren stond de prijsuitreiking en de afterparty op het programma. Alles begon om 18.00 u. en het beloofde een "zwaar" nachtje te worden. Het eindklassement van Michael wisselde in de loop van de dag een paar keer op de site van ironman.com. Eerst werd de 5e uit het totaalklassement , de Duitser Timo Bracht, gediskwalificeerd en eventjes later werd er eentje uit Michael zijn age-group bedacht met 4 minuten straftijd. Omdat de winnares van de vrouwen ook voor Michael geeindigd was, bleek Michael plots 70 ste te zijn en 4e in zijn age-group.
Na het etentje (viel deze keer goe mee) werd het tijd voor alle huldigingen. En toen gebeurde het ........ Een hels onweer brak los boven Kona. En alles vond plaats in openlucht !! Michael moest in een fikse plensbui op het podium, het was onmogelijk om foto's te nemen enkel Wim kon, van ver, een filmpje maken. En nu werd Michael terug als vijfde in zijn age-group geplaatst. De straftijd van die age-grouper werd ongedaan gemaakt. In de hoop dat het nu definitief is : Michael is dus 71 ste en 5e in zijn age-group. Een mooi houten "fruitmandje" is zijn prijs !!!! Door het onweer verliep alles erg chaotisch en veel mensen vertrokken. Ook Michael, Annick en Jelke vertrokken naar huis samen met Jan en Maarten. Enkel Wim en ik bleven nog een tijdje (jullie hadden wel niet anders verwacht zeker). We hebben ons dan ook maar opgeofferd om de after-party eens op te zoeken. Deze vond plaats bij "Hugo's" en alles was gratis. Tal van toppers en veel Belgen waren daar aanwezig. Om 00.30 u. was alle drank, of was het het geld van de organisatie, op. We zijn met een paar Belgen van o.a. "Planet X" nog eens naar Lu Lu's geweest, maar ongelofelijk .... Om 1.30 u. toen er nog zeker 250 man aanwezig was werd iedereen, op een arrogante wijze, door de security buitengezet ! Op de parking hebben nog wat verder gevierd met een aantal Belgen, ik ga hier maar geen namen noemen maar misschien komen er nog wel foto's online. Om 2.00 u. zijn we dan maar onze condo gaan opzoeken. Maarten en Annick liepen al rond op de parking (Michael, Annick, Jelke, Jan en Maarten moesten om 5.30 u. het vliegtuig nemen naar het eiland Mauhi, Wim en ik gaan nog 5 dagen naar Honolulu, maar onze vlucht is pas in de namiddag). Aangezien je al de bagage en 4 personen + Jelke niet in 1 auto krijgt moesten wij ook rijden naar de luchthaven maar ......... we zitten zonder "nafte" en het lukte niet om te tanken met een bankkaart !!! Er zat voor Jan niks anders op dan 2x te rijden naar de luchthaven. Met tranen in de ogen hebben we afscheid genomen van onze reisgenoten. We zien jullie terug zondagochtend in Zaventem. We komen met drie verschillende vluchten terug en landen binnen de 10 min. van elkaar. (7.30, 7.35 en 7.40).
Ik zou graag nog een paar mensen willen bedanken :
- Maarten, Michael, Jan, Annick en Jelke bedankt de fantastische dagen de voorbije week (we zullen morgen wel eens contact opnemen)
- Ilse, Inge, Moesch en Darline die hun ventjes naar Hawaii lieten vertrekken. (@ Ilse : Je hebt het echt getroffen met zo'n ventje)
-De bezoekers van de blog : Bedankt om alles te volgen, hopelijk hebben jullie een beetje genoten van mijn "vertelselkes".

Moest er de komende week nog nieuws zijn zal ik het nog op de blog plaatsen.

groetjes,
Randal

Wedstrijd

2008-10-12T05:03:00.001-07:00

Hoi,
Net voor het slapen gaan toch nog een verslagske van de voorbije wedstrijd. Wim is reeds in detail getreden op de site van Michael. Toch had ik er nog een paar puntjes aan toegevoegd.
Het volgen van de wedstrijd verliep prima. We hebben Michael 5x gezien tijdens het fietsen en 8x tijdens het lopen. Onverwacht veel !!! 1 verplaatsing hebben we niet kunnen maken door file problemen. Natuurlijk zijn we allemaal tevreden met deze prachtprestatie, onze vooropgestelde tijd heeft hij niet gehaald maar hij liep toch in een mooie 9.20.11 u. over de finish. Van het fietsonderdeel was hij niet zo tevreden (5.06.57, inderdaad trager dan in 2006) maar de weersomstandigheden waren ook niet te vergelijken (Op bepaalde momenten 38 graden en een heel sterke Mumuku-wind, Sommigen werden letterlijk omver gewaaid). Het zwemmen verliep goed (1.00.30) en de marathon zelfs super (3.07.11).
Het was terug genieten vandaag !!! Na Lanzarote en Hawaii 2006, Zuid-Afrika en Florida 2007 en Hawaii 2008 kun je wel zeggen dat De Wilde een naam wordt in de IR Man wereld. Ik heb het genoegen gehad om 3 van deze wedstrijden te mogen bijwonen. Ik heb er maar 1 woord voor : ONVERGETELIJK !!! Zeker met een atleet die nooit teleursteld en steeds alles geeft !
Michael je bent een super atleet. Ik weet wat je er allemaal voor doet en ook voor laat. Chapeau !Veel anderen, uit andere sporten bedoel ik dan, kunnen misschien eens te rade komen bij jou.
Morgen gaan we genieten op de award party en maandag vliegen we naar een ander eiland voor 5 dagen "echte" vakantie.
Misschien ook nog eens vermelden dat de wedstrijd gewonnen werd door Craig Alexander voor Eneko llanos en onze Rutger Beke, die notabene nog een tijdsstraf kreeg van 3 minuten, zonder die straf was er misschien wel een Belgische winnaar.
Er volgt ook nog een verslag van de award party.
Groetjes,
Randal

Verslag IR Man Hawaii 2008

2008-10-12T04:20:00.000-07:00

Hoi,

Net voor het slapen gaan toch nog een verslagske van de voorbije wedstrijd. Wim is reeds in detail getreden op de site van Michael. Toch had ik er graag nog een paar puntjes aan toegevoegd.

Het volgen van de wedstrijd verliep prima. We hebben Michael 5x gezien tijdens het fietsen en 8x tijdens het lopen. Onverwacht veel !!! 1 verplaatsing hebben we niet kunnen maken door file problemen. Natuurlijk zijn we allemaal tevreden met deze prachtprestatie, onze vooropgestelde tijd heeft hij niet gehaald maar hij liep toch in een mooie 9.20.11 u. over de finish. Van het fietsonderdeel was hij niet zo tevreden (5.06.57, inderdaad trager dan in 2006) maar de weersomstandigheden waren ook niet te vergelijken (Op bepaalde momenten 38 graden en een heel sterke Mumuku-wind, Sommigen werden letterlijk omver gewaaid). Het zwemmen verliep goed (1.00.30) en de marathon zelfs super (3.07.11).

Het was terug genieten vandaag !!! Na Lanzarote en Hawaii 2006, Zuid-Afrika en Florida 2007 en Hawaii 2008 kun je wel zeggen dat De Wilde een naam wordt in de IR Man wereld. Ik heb het genoegen gehad om 3 van deze wedstrijden te mogen bijwonen. Ik heb er maar 1 woord voor : ONVERGETELIJK !!! Zeker met een atleet die nooit teleursteld en steeds alles geeft !

Michael je bent een super atleet. Ik weet wat je er allemaal voor doet en ook voor laat. Chapeau !Veel anderen, uit andere sporten bedoel ik dan, kunnen misschien eens te rade komen bij jou.

Morgen gaan we genieten op de award party en maandag vliegen we naar een ander eiland voor 5 dagen "echte" vakantie.

Misschien ook nog eens vermelden dat de wedstrijd gewonnen werd door Craig Alexander voor Eneko llanos en onze Rutger Beke, die notabene nog een tijdsstraf kreeg van 4 minuten, zonder die straf was er misschien wel een Belgische winnaar.

Er volgt ook nog een verslag van de award party.

Groetjes,

Randal

Michael maakt het TERUG waar !!!

2008-10-11T22:40:00.000-07:00

Waar andere Belgen faalden door allerlei omstandigheden maakt onze vriend het toch weer mooi waar. 73 ste op meer dan 1800 atleten waaronder een 100-tal profs is gewoon SUPER. 5e in zijn age-group (dus morgen, voor jullie vandaag, mag hij hier in Hawaii op het podium !!!!!) en dit in een tijd 9.20 en enkele seconden. Morgen een verslag van de wedstrijd, maar nu kun je reeds Wim's verslag lezen op de site van Michael. Toch nog eens vermelden dat Craig Alexander gewonnen heeft (zoals ik pronostikeerde) voor Llanos en een zeer goeie Rutger Beke (ondanks een penalty van 4 min. werd hij nog 3e). Nu gaan we met de ganse bende eens feesten ! We hebben dat wel verdiend zeker ?

Bedankt aan iedereen voor de steun. Het deed deugd !

Binnenkort meer nieuws,

groetjes,

Randal

De foto is van na de wedstrijd hoor ! Hij ziet er nog goe uit he en hij heeft smakelijk gegeten.

D-DAY

2008-10-10T23:47:00.000-07:00

Beste sportvrienden,

De grote dag is bijna aangebroken (Wij moeten nog eenmaal slapen). Vandaag was het een dagje niksen. Wandelingske op het golfterrein en telefoneren met het thuisfront (niet zo eenvoudig he Wim). Voor Michael was het een dagje "stressen". Hopelijk heeft hij zijn deel van de pech gehad. Want de fiets blijft moeilijk doen !!! Nu de rem. De achterrem sleepte een beetje en voor 180 km zo te racen da gaat niet he. Met zo een speciaal "kader" is het moeilijk bereikbaar om dit af te stellen. Zelfs bij mecanicien Maarten stond het zweet op zijn voorhoofd. Het gepast gereedschap was niet meegereisd uit Belgie dus zat er niks anders op dan de fietsshop op te zoeken (die mannen doen hier gouden zaken). Ondertussen waren Maarten, Wim en ik reeds naar de bike check-in gereden. Wat een kapitaal staat er daar allemaal samen. Van de beste prof tot de gewone deelnemer rijden ze met de meest moderne race-bolides. Aangezien ik nu ook een persaccreditatie heb (wat een blog onderhouden allemaal niet doet he) kon ik alle toppers van dichtbij bewonderen. Straks moeten we nog voor de gazet gaan werken :-). Michael kwam, zoals het een topper past, pas op het laatste ogenblik zijn fiets afgeven. Nadien ben ik met mijn kamergenoten er nog ene gaan drinken bij een mooie blondine. En Wim zat weeral eens aan de "goeie" kant :-).

Thuis gekomen moest Maarten nog een beetje babysitten, Jelke krijgt wellicht tandjes en is een beetje koortsachtig. Ze zal de dag van haar eerste tandjes wellicht nooit vergeten. Annick moest immers al het materiaal klaarzetten dat morgen moet meegenomen worden.

Na een veel lekkere pasta avond dan gisteren hebben Wim en ik onze route voor morgen nog eens overlopen. Als alles goed gaat zien we Michael 14x, Maarten zal trachten per fiets Michael te volgen tijdens het lopen en moest er toch nog iets mis gaan hebben we nog altijd Jan op zijn skates om in te grijpen. Annick zal haar ventje en Jelke haar papa op Palani road aanmoedigen.

Volgens mij is de atleet en het "team" klaar voor de wedstrijd.

Zoals gisteren beloofd onze pronostiek voor morgen.

Zonder dat we van elkaar weten hebben we onze prono opgesteld.

Wim : 1) Alexander, Michael 90ste en 3e in zijn age-group en eindtijd 9.06.45 u.

Maarten : 1) Mc Cormack, Michael 47ste en 3e in zijn age-group en eindtijd 9.07.21 u.

Randal : 1) Alexander, Michael 60 ste en 4e age-group en eindtijd 9.06.32 u.

Eigenaardig de eindtijd van Michael schatten we alle drie rond dezelfde tijd. Ook Michael heeft zijn pronostiek gegeven maar heeft deze aan ons nog niet bekend gemaakt. Pas na de wedstrijd gaat de verzegelde enveloppe open.

Natuurlijk hangt alles ook af van de weersomstandigheden. Nu is het aan het regenen en morgen spreken ze van veel wind en in de namiddag regen. Voor onze champ zou dat niet slecht zijn. In het fietsen (zijn sterkst onderdeel) kan hij de concurrentie een dreun verkopen en regen bij het lopen komt hem ook goed uit. We zien het eigenlijk wel zitten !!!!!!!!!!!
Natuurlijk hopen we ook op een Belgische overwinning, wie daarvoor moet zorgen is ons gelijk, Marino, Rutger, Luc of Bert.

Nu gaan we vlug slapen want we moeten er om 3.30 u. uit.

groetjes,

Randal

De spanning neemt toe

2008-10-10T01:24:00.000-07:00

Hoi,

Nog twee keer slapen voor ons, voor jullie 1 keer. Bij ons stijgt de spanning, aan Michael is er zoals steeds niks te merken, maar bij Wim en mij stijgt de spanning. Maarten blijft er voor zijn eerste keer heel rustig bij. Annick heeft de ganse dag genoten van haar verjaardag en bij Jan zit het van binnen denk ik. Want als SMO-manager moet hij toch ook gespannen rondlopen enkele dagen voor DE wedstrijd van jaar van zijn kopman (sorry andere SMO-ers). Ook bij Jelke merk je geen spanning zij geniet hier iedere dag van het heerlijk leventje op Hawaii.
Na de inkopen zijn we met de ganse bende naar het zwembad getrokken, Michael diende nog voor een laatste keer het water te voelen. Er waren ook veel toppers aanwezig o.a. Kraft (niet van de kaas he), Al Sultan (winnaar 2005), Chabaud, Bayliss (niet van de drank), Commerford en Loic Helin (misschien een onverwachte outsider bij de Belgen ?). Stadler den diene had het beter op, hij zat op het terras van de Lava Java.
Na een half uurtje zijn Wim en ik vertrokken naar het verhuurbedrijf van onze auto, we kregen steeds de melding dat de olie moest ververst worden en we konden toch geen risico's nemen voor zaterdag. Alles was vlug in orde gewoon op een "knopje" duwen en we konden verder.
Nadien het loopparcours verkend en het ziet er alles behalve goed uit. Na al onze berekeningen (Wim heeft de ganse middag zitten rekenen) zouden we onze Champ 10 keer zien tijdens de marathon. Maar als het tegen gaat kan het ook 5 keer zijn. Met de auto is het hier zeer moeilijk, wat een verschil met vorig jaar Florida. Het was niet meer mogelijk om een fiets te huren, een scooter kan misschien nog redding brengen, maar waar moeten we die nog vinden op 1 dag van de wedstrijd en ik zie me al zitten achter Wim zijn rug.
Nadien zijn we iets gaan eten bij een Hawaiaanse Thai en misschien geloof je het niet maar het was zeer lekker. Voor de aanvang van de pasta party hebben we zoals beloofd Annick haar fles champagne overhandigd en een andere flesje genuttigd. De pasta party was net als 2 jaar geleden niet veel soeps, al was het eten nu toch wat beter. Maar al die Amerikaanse speeches, ze kunnen het nogal uitleggen hoor.
Morgen staat de bike check in op het programma en kunnen we de bolides van de toppers eens van dichtbij bekijken. En wat de dag nog gaat brengen blijft momenteel een raadsel. Wellicht vroeg bloggen zodat we ook vroeg kunnen gaan slapen want op zaterdag moeten we om 3.30 u. uit bed denk ik. Start wedstrijd : Profs om 6.45 u. en age-groupers met Michael (in age-group 25-29) om 7.00 u. Dus Belgische tijd 18.45 u. en 19.00 u.
Als afsluiter voor vandaag zou ik nog een oproep willen doen. Wij vernemen hier in Hawaii dat onze Blog en de website van Michael zeer veel bezocht wordt. Ik wil bij deze aan jullie vragen om een berichtje op de Blog achter te laten. Het zal voor Michael een steun zijn om de triatlon tot een goed einde te brengen.

groetjes,
Randal
P.S.: Morgen bloggen we zeker onze pronostiek voor zaterdag en info hoe je de wedstrijd in Belgie kan volgen.

Den toerist uitgehangen

2008-10-09T02:38:00.000-07:00

Na het voorstellen van mijn kamergenoten op de blog kregen we vanmorgen nog het bezoek van Mieke de Craene (deelneemster uit Zelzate) en haar partner Kurt V.H. Nadien zijn we vlug vertrokken voor onze toeristische uitstap. Jan kon jammerlijk genoeg niet mee.
Het was een zware dag, 263 miles (zo'n 420 km) afgelegd met een bezoek aan South Point (het meest zuidelijk punt van de USA. Een koffie'tje gaan drinken bij een plaatselijke koffieboer, die notabene zijn chocolade uit Belgie laat overvliegen. Een wandeling op Black Sands beach (= een strand met zwart zand !) waar we zeeschildpadden aantroffen en dan nog een paar uur op zoek naar echte lava van de nog steeds werkende vulkaan hier op het eiland en dit in het Volcano park. Voor mij was het allemaal niet nieuw (in 2006 ook deze uitstap gemaakt) maar geen probleem ik heb met veel plezier gids gespeeld voor mijn twee vrienden. Ook waren er in het Volcano park sinds mijn vorig bezoek heel wat uitspattingen geweest (van de vulkaan he). Om half zeven hebben we de terugreis aangevat zodat we pas na 21 u. "thuis" waren. Onze atleet, zijn vrouw en dochtertje lagen dan al te ronken in hun Condo. Ook Jan was wellicht al in dromenland of was zijn boek nog aan het lezen. We hebben ze dan ook niet meer gestoord.
Met ons drieen hebben we dan een lekkere maaltijd klaargemaakt en nog wat nagepraat over de voorbije dag. I.v.m. Michael weten we niks nieuws, maar ik lees op zijn site dat het met de fiets in orde is (oef). Wel een volledig nieuw stel "cranks" geinstalleerd i.p.v. 1 rondeeltje.
Morgen terug een zware dag wellicht : Annick is jarig, we willen het loopparcours eens deftig verkennen zodat we weten waar we Michael tijdens de marathon kunnen zien, er is de briefing voor zaterdag en 's avonds is er de pasta party nadien gaan we er eentje drinken (om onze zenuwen onder controle te krijgen) en we maken onze pronostiek voor zaterdag.
Dus terug een ganse boterham en wellicht veel nieuws morgen.

Groetjes,
Randal
@ Wim Dobbelaere : ik heb het niet allemaal voor het zeggen hoor :-)

Mijn kamergenoten

2008-10-08T09:57:00.000-07:00

Aloha,

Voor we vandaag op uitstap vertrekken wil ik mijn kamergenoten de kans geven om zich voor te stellen aan jullie.

Aloha,

Ik ben een van de kamergenoten van onze hoofdblogger Randal. Ik heb zelfs de eer om met onze vriend het bed te delen. Ben voor het eerst mee op groot avontuur naar andere kant van de wereld om voor onze gemeenschappelijke vriend Michael te supporteren. Heb Michael een jaar of 10 geleden leren kennen via mountainbike-club Stormy Weather. Samen gingen we zondags in de vroege uurtjes via de veldwegen Belgie verkennen. Zelf ben ik van Lokeren, maar de weekends bracht ik vaak door in Kaprijke, daar men vader daar woont. En als jonge gast moet je toch iet te doen hebben en ging ik dus via Cycloon (Jomasport in den tijd) zondags mee fietsen.
Met het ouder worden werd er minder zondags gereden, jaarlijks gingen we nog wel op clubweekend .
Momenteel woon ik nog steeds in Lokeren, ben werkzaam in Kerncentrale te Doel en heb een fantastische vriendin uit Beveren. En tja op zo momenten gaan Lokeren en Beveren geweldig goed samen.
Dit jaar ben ik ook met Michael meegeweest naar Portugal om hem gezelschap te houden, en nu ben ik dus in Hawaii om te supporteren maar ook te genieten van de omgeving, want is hier alleszins heel knap. Ben benieuwd om zaterdag het evenemt mee te maken, denk dat wel de moeite zal zijn. Zal alleszins supporteren voor onze champ zoals ik nog nooit gesupporterd ga hebben.

Maarten

Aloha, Aloha

Allez, dan zal ik me ook nog maar eens voorstellen. Ik dacht eigenlijk dat de meesten me al kennen, zeker na onze avonturen op de Ironman in Florida vorig jaar, toen Michael zich kwalificeerde voor Hawaii. Toen lachten we er nog mee dat we naar hier zouden komen, maar ondertussen is het dan toch zover.
Ik ben dus Wim .Voor wie me niet kent : de pa van Sander Dobbelaere ( hij droomt van Hawaii en werkt er ook langzaam naartoe). Ondertussen moet ik Sander in de triatlonwereld niet meer voorstellen, want hij heeft toch al wat getoond in de afgelopen 2 jaar. Fiere vader dus. Ik ben de man van Moesch ( van het Moeschtuintje - beetje reclame mag ook he) en de papa van Bas ( 12 jr - jonge atleet bij Boslopers Lembeke en KAA Gent, maar ook nog wat fietstalent in de jonge benen). Een sportieve familie en dat verraadt dus ook de motivatie om hier te geraken, tesamen met 1 van de grootste sportfanaten van onze streek.
En dus zijn we terug bij onze vriend Randal : hij heeft inderdaad voor het jongere gezelschap gekozen want ik moet nu wel in de living slapen, omdat hij het bed beneden wil delen met Maarten . Maar ze staan toch om 6 uur aan al mijn bed om me wakker te maken . Dat dachten ze toch, maar de koffie is dan al klaar en het ontbijt al gemaakt !
Het gaat hier dus zeer goed tussen ons . Perfecte sfeer, aanvullende humor, gemeenschappelijke interesse aan Triatlon en aanverwante sporten, allen supporter van de 32 Belgen ( en de bijna Belgen) en natuurlijk de trouwste fans van Michael. Allez, als het van Randal, Moesch en Ilse afhangt, staan we hier volgend jaar terug. Voor de kwalificatie zorgt Michael wel : het liefst al zaterdag al door in zijn age-group te winnen. Sander volgt wel .

Genoeg gekletst nu en vanaf vanavond terug het woord aan onze superblogger ( dat is een woord zo groot als het gewicht dat hij hier in de schaal legt). Ik moet hier nu stoppen want op mijn werk lezen de chefs ook al mee. Kwestie van het nog een beetje leefbaar te houden.
Vele groeten aan allen die ons dierbaar zijn en aan allen die hier af en toe eens meelezen.

Wim

P.S.: Voor foto's en ook wat verhaaltjes over hier ter plaatse kun je terecht op: www.michaeldewilde.com

Dagje in teken van IM zaterdag a.s.

2008-10-08T02:41:00.000-07:00

Aloha,

Gisteren hebben we dat pintje nog gedronken hoor. Maar dat hadden jullie wel verwacht ook zeker.Vandaag stond volledig in teken van zaterdag a.s.Na het ontbijt ging Michael nog eens de stille oceaan verkennen. Wij allemaal mee naar de pier in Kailua. Tijdens zijn verkenningstochtje hebben wij gelukkig nog kaarten op de kop kunnen tikken voor de pasta party van donderdag a.s. en nog belangrijker, ook voor de award party op zondag. Want Michael op het podium in Hawaii wil ik voor geen geld missen. Hiermee wil ik zeggen dat hij in de eerste tien gaat eindigen van zijn age-group (tussen 25 en 29 jaar). En liefst zo hoog mogelijk.Nadien moest Michael zijn papieren gaan ophalen op het wedstrijdsecretariaat. Hou nummer 1625 maar in de gaten zaterdag. Dan even naar de shop van de IM en een kleinigheidje gaan eten in het restaurant van de fitnesszaal. Amai daar komen ook serieuse kalibers hoor. Op dat ogenblik stond Michael zijne fiets reeds bij de "fietsmaker". Ken er niet veel van maar er is een soort "ringetje" kapot aan zijn trap-as geloof ik. Op zich geen probleem maar ..... Dat onderdeeltje is in gans Hawaii niet te verkrijgen. Terwijl er in Kaprijke, bij Cycloon, duizenden (een beetje overdreven hoor) liggen. Direct werden er diverse pistes opgezet , overvliegen vanuit Belgie maar via DHL kan het er nooit meer op tijd zijn tegen vrijdag, via een prive-koerierdienst maar dat is niet te betalen !!!!!! (durf de prijs zelfs niet te vernoemen) ofwel nog een supporter laten overvliegen met dat ringetje. Maar wie kan en wil zich vrijmaken morgen ? Morgen gaat Michael op zoek naar een oplossing, toch blijft hij er zo kalm bij. Moest dit met mij gebeuren gans Hawaii staat op zijn kop, op 4 dagen voor de belangrijkste wedstrijd van het jaar ! Wij (Chauffeur Wim, Maarten en ik) waren op dat ogenblik. gaan kijken waar we Michael zaterdag kunnen zien tijdens het fietsen. We gaan voor 6x maar dan moet alles meezitten. Op een bepaalde plaats hebben we een speling van 10 min. dan mag het verkeer in Kona niet te moeilijk doen. Een fiets, om het lopen te volgen, heb ik ook nog niet op de kop kunnen tikken. Ik kon er eentje kopen voor 40$ maar de verkoper was niet aanwezig, bij het terugkeren was hij al verkocht !!! De atleten parade was ook niet veel soeps. Zoals steeds het geval stuurden de toppers hun kat. Michael had net een koppeltraining achter de rug en was ook niet aanwezig:-). Nog even een bezoekje gebracht aan het "Iron Man Village" en dan gaan eten bij de Fam. De Wilde-Caneele. Jelke steelt hier ook iedere dag de show, gisteren in het water bij het snorkelen, vandaag op de "kazou" (blaasinstrument), hoe moeilijk het is om dit instrument te 'bespelen' moet je maar eens vragen aan Annick :-). Morgen zal de blog in teken staan van de eilandrondrit die ik ga maken met Wim, Maarten en misschien Jan (als hij op tijd uit zijn bed is). Zo zijn Michael en Annick ook eens verlost van ons. Als jullie (M en A) echt helemaal alleen willen zijn kunnen we Jelke ook meenemen hoor.

groetjes en tot schrijfs,
Randal

Spanning en ontspanning

2008-10-07T01:53:00.000-07:00

Hoi,

Hier zijn we terug met het nieuws van de dag.
Spanning en ontspanning, je zou denken spanning voor Michael en ontspanning voor ons. Maar vandaag was het net andersom. Vanmorgen (=maandag) boottochtje op de Stille oceaan gekoppeld met een ontbijt en een BBQ op de boot en een snorkeluurtje. Heel ontspannend dus voor Michael. Maar wij ..... das wa d'anders. Zoals gisteren reeds gemeld geen valiezen aanwezig. Dus vanmorgen nog wat inkopen gaan doen. Pet en zonnebril voor mij en hemd, t-shirt, short voor Wim. We hadden nogal wat te kort maar dit :-) konden we lenen bij onze vrienden.
En dan de boot op. Ook al niet mijn lievelings vervoersmiddel. Na de middag mocht Wim contact opnemen met de vliegmaatschappij. De valiezen van Maarten en mij wisten ze zitten maar van deze van Wim was er geen spoor (stress). Dan maar eens gaan kijken naar het vliegveld maar geen nieuws. Wat inkopen gaan doen voor de komende dagen, een douchje nemen en dan terug naar de luchthaven. Inmiddels kon Michael genieten van zijn siesta en eventjes zijn benen strekken op het loopparcours.
Bij de aankomst op de luchthaven waren de valiezen van Maarten en mij reeds terplaatse (oef). Maar van deze van Wim konden ze niet zeggen waar ze was. Iedereen dacht "Die ziet hij niet meer terug". We zijn nog vlug wat gaan eten in 't stad en dan gaan slapen. Nog maar pas in onze Condo aangekomen, "ring ring" telefoon. De vliegtuigmaatschappij !!!! Ook Wim zijn valies staat op de luchthaven. Nu ligt Maarten reeds te maffen, ik zit te bloggen en onze Wim staat al een twintig minuten buiten op zijn valies te wachten. Ze komen ze thuis afleveren (als dat maar niet in 't Meuleken is).
Vanaf morgen kan onze reis echt beginnen !!! Alhoewel : De Iron Man koorts begint hier te stijgen. Vandaag Stadler (winnaar in 2006, toen we hier ook waren) tegen het lijf gelopen (figuurlijk he, want anders moet hij zaterdag niet meer starten) Ook Beke en Verbinnen ontmoet op de luchthaven ze kwamen hun vrouwtjes afhalen denk ik. Morgenochtend gaat Michael het zwemparcours verkennen, en smiddags nog eens de benen los fietsen. Om 17 u. is er dan de atletenparade. Ik tracht morgen een fiets op de kop te tikken om zaterdag het lopen te volgen.
Wim komt net binnen met zijn valies en nu kunnen we allemaal rustig gaan slapen.
Of drinken we er nog 1 Wim ?

Saluutjes,
Randal

Wij zijn aangekomen, maar .......

2008-10-06T06:08:00.000-07:00

Aloha,

Wij zijn er maar het is wat geweest zulle.
Begon al in Zaventem, vlucht had 25 min. vertraging en voor onze aansluiting in Londen naar LA hadden we maar 1u.10min. Met de hulp van een vriendelijk meisje van British Airways waren we net op tijd om te boarden. Eens we op het vliegtuig zaten kregen we de melding dat hij niet kon vertrekken daar er een aantal personen niet aan boord waren. Hun bagage moest er uit (1u. vertraging). Niet zo erg want in LA hadden we 6u. tijd om in te checken naar Kona (Hawaii). Eens in LA aangekomen, na een vlucht van 11u., begon het ..... Geen valiezen van ons te zien ! (Zouden ze de onze er uit gehaald hebben ?) Reden : Door de late aankomst in Londen was er geen tijd meer om onze bagage aan boord te brengen. Net voor het inchecken naar Kona kregen we weer een beetje hoop, we liepen (Ex-)triatleet J. Van Den Broeck tegen het lijf en hij was met een latere vlucht in LA aangekomen. Dus dachten we dat onze bagage wel zou mee zijn met deze vlucht. Helaas ...... in Kona kwamen tot de constatatie dat we (Wim, Maarten en ik) geen bagage hebben voor de eerste dagen. Normaal zullen ze maandagavond (dinsdagochtend bij jullie) aankomen. We zijn in blijde verwachting. Maarten en ik hebben wel wat reservekledij in onze handbagage zitten, maar Wim moet straks gaan winkelen. Na het ophalen van onze wagen (nen mooie bak) zijn we samen met Jan, Michael, Annick en Jelke (ze stonden ons op te wachten op de luchthaven met de traditionele bloemenkrans) naar onze Condo gereden. Ons appartementje is zeer in orde. Nadat we 31 u wakker waren, zijn we vlug gaan slapen maar 3u. later (nu 3u.15 in de nacht) zitten we hier alle 3 klaar wakker een toastje te eten en te bloggen. Gelukkig had Wim zijn oplader voor de PC in zijn handbagage gestoken want de mijne zit in mijn valies.

Naar het schijnt zitten er veel van de Belgische delegatie (Marc Herremans, Frederik en Luc Van Lierde, Marino VH en Bertje Jammaer) hier in de buurt. We zullen ze de eerst komende dagen eens gaan spotten.

groetjes,
Randal en Co
P.S.: Michael ziet er moe uit maar twas al laat en wellicht ook zware trainingweken achter de rug.

We zijn klaar om te vertrekken

2008-10-04T14:45:00.000-07:00

Hoi,

Zaterdagavond 23.45 u. net thuis van een feestje. Om 5.15 u. komen ze ons halen om te vertrekken naar Kona (Hawaii). Wellicht liggen mijn mede reizigers (Maarten en Wim) reeds te slapen.

Hopelijk kan ik wat slapen op het vliegtuig want het zal een kort nachtje worden.

Vanmiddag en vanavond eventjes paniek want de laptop en de blog deden het niet meer. Met hulp van Luc Roets is alles toch nog in orde gekomen. Waarvoor dank.

Volgende blog maandag vanuit Hawaii.

groetjes,
Randal

Michael terug naar Hawaii

2008-09-16T13:49:00.000-07:00

Beste sportvrienden,

Zoals jullie allemaal wel weten heeft Michael zich terug geplaatst voor de IM Hawaii (wedstrijd op zaterdag 11 oktober).
Op maandag 22 september vertrekt hij (samen met Annick, Jelke en Jan) reeds naar Hawaii om zich optimaal voor te bereiden.
Vanaf 5 oktober zal ondergetekende (samen met Wim en Maarten) zich ook terug naar Kona begeven.
Wij zullen terug bloggen i.v.m. het nieuws dat er dagelijks te beleven valt.

Hopelijk zijn jullie terug met velen aanwezig om het IM avontuur te volgen.

groetjes,
Randal

Terug thuis

2007-11-07T08:47:00.000-08:00

Hoi,

Vanmorgen zijn Wim en ik geland om 5.15u. in Amsterdam. Michael en Jan waren gisteren al thuis. Wij kozen om een dagje langer te blijven na de Award Party (maar best ook zulle).

Nog alles eventjes samenvatten :

Het was terug een onvergetelijke reis !
De dagen voor de wedstrijd, de laatste trainingen afwerken en het parcours verkennen (ook voor ons, waar kunnen we Michael overal zien), de spanning die je zo voelt stijgen hoe dichter je bij de wedstrijd komt (en bij Michael valt het dan nog goed mee).
De dag van de wedstrijd in één woord : PRACHTIG ! Terug een dag om nooit te vergeten (ook Wim zal het bij blijven).
De prestatie van Michael 8.56.17 u. Er is weer een grens verlegd (onder 9u.). En hij is nog jong zijn beste jaren moeten nog komen. Dat beloofd ! Ik moet wel zeggen de tegenstand wordt steeds sterker en sterker. Volgens mij stonden er maar weinig wereldtoppers aan de start maar de subtop wordt steeds breder en breder. Met een eindtijd net onder de 9u.30min (zeker niet slecht) werd je nu 96 ste !!.
De kennismaking met de Belgische triatleten (Anne-Marie D, Cipo alias Stijn DM, Alain V) en met de toppers uit het circuit (Vuckovic, Rhodes) . Allemaal, ongeacht hun status, mensen zoals u en ik en altijd beschikbaar voor iedereen. Andere sporters (voetballers) kunnen hier nog een lesje van leren, van een persstop hebben die gasten nog niet gehoord.
Dan nog een anekdote. Toen wij (Wim en ik) aankwamen op de luchthaven van Panama City was er nog een triatleet in ons gezelschap. Een heel klein, jong en mager manneke, eventjes op zijn valies gekeken en daar stond de naam Sergio Marques, hij verbleef in het hotel net naast ons. Die naam zei me nog altijd niets tot op de dag van de wedstrijd want hij werd 2e in de uitslag en ook ken ik nog niet zoveel van triatlon, hou die naam in het oog ! Dit wordt een echte wereldtopper, zeg maar dat Keyzer het gezegd heeft.
Ook het weer viel zeer goed mee, enkel de eerste dagen veel wind maar altijd 26 a 28 gr. Prachtige stranden die we in Hawaii niet vonden waren er nu wel.
Het bloggen verliep niet zo goed als in Hawaii omdat wij over geen PC beschikten.
Organisatorisch was het soms moeilijk om berichten te plaatsen want Michael en Jan verbleven op een 3-tal km van ons hotel. Ik hoop toch dat jullie er ook een beetje van genoten hebben.
Sorry voor de schrijffouten maar het moest soms zeer vlug gaan.
Het wordt zeker niet de laatste Iron Man van Michael en de manager van het SMO team zal ook nog wel aanwezig zijn. Persoonlijk denk ik dat de microbe er bij mij ook goed in zit. Wat een prachtige sport (we konden de wedstrijd nu ook gemakkelijk volgen, Michael hebben we tijdens de wedstrijd in totaal +/- 20 keer gezien). En het laatste nieuws weten jullie nog niet !! Wellicht zal er in de toekomst, na Michael, nog een 2e inwoner van St-Laureins starten in een Iron Man. Dhr. Dobbelaere (en dan bedoel ik niet Sander hé) heeft het goed te pakken hoor. Hij gaat zich toeleggen op triatlon. Volgend jaar een 1/8ste of een kwart en binnen 3 jaar een Iron Man. Ze zeggen soms hoe ouder hoe zotter, maar ik ga het nog moeten beginnen geloven ook.
(Moesch, als het te erg wordt moet je maar een seintje geven, ik zal hem wel met zijn voetjes op de grond houden)
De Award uitreiking (met Michael op het podium) en de afterparty waren dan de afsluiter van een terug zeer geslaagd Iron Man gebeuren.

Nu een beetje bekomen van de jetlag en morgen gaan werken, dat is veel minder.

Ik wil wel nog een paar mensen bedanken.

- Michael (zonder hem moeten we zelfs niet vertrekken)
- Zijn vrouwtje Annick (voor hem zo goed te steunen en te verzorgen) en dochter Jelke (Toen de tekst "Jelke groet papa. Go !" langs de weg op een elektronisch scherm verscheen zal het hem wel gepakt hebben denk ik, hopelijk heeft hij dan ook harder gefietst !).
- Wim om 9 dagen met mij op te trekken. Alleen was ik niet vertrokken denk ik.
- Jan de manager van het SMO team (hopelijk komen je dromen uit Jan !).
- Darline, Moesch en Inge om hun ventjes naar Florida te laten vertrekken.
- Jullie allemaal om de blog te volgen !

Tot een volgende Iron Man !

groetjes,
Randal

Kona wij komen er aan !!!

2007-11-03T18:27:00.000-07:00

Hoi Belgie,

Zo te zien weten jullie het allemaal al, maar toch nog eventjes kort. Want veel tijd hebben we niet.

Michael heeft zijn slot voor Hawaii binnen !!! En dit na een superprestatie, eindtijd 8.56.17.
29 ste in totaal en 3e in zijn age-group (tss 25 en 29 jaar). Het was ook de sterkste age-group hier in Florida want van de 4 beste amateurs waren er drie uit Michaels leeftijdsgroep.

Zijn tijden :
Zwemmen : 55.32 min (3,8 km)
Fietsen : 4.49.01 u. (180km)
Lopen : 3.07.25 (42km)

De overwinning was voor de Duitser Vuckovic (zilver O.S. 2000)

Kga al stoppen want nu gaan we FEEEEEEEEEEEEEEEEEEEESSSSSSSSSSSSSSSTTTTTTTTTEEEEEEEEEEEEEEN !!!

Je hoort nog van ons,

Randal en Wim.

Pronostiek was er eventjes naast. Ik dacht wel dat hij onder de 9u. ging komen maar durfde het er niet opzetten want hij leest de blog mee en dan vindt hij me weer een ...............

Aftellen geblazen !

2007-11-02T06:23:00.000-07:00

Hoi Belgie,

Gisteren (Do 1/11) was er geen tijd om te bloggen (sorry hoor). 's Morgens ontbijt. We hebben hier een oplossing gevonden ! we zijn inkopen gaan doen en hebben : enkele borden, mokken(geen vrouwen hé), bestek en vnl. beleg aangekocht. 's morgens gaan we dan met de ganse uitzet naar het restaurant. En het smaakt ons zulle !

Na het onbijt zijn we (Wim en ik) het loopparcours gaan verkennen. Als alles goed gaat moeten we Michael 11 of 12 keer kunnen zien. Het is een vlakke omloop met veel bochtjes, maar de hitte kan het misschien wel zwaar maken (gisteren 85° F reken zelf maar om). In de namiddag zijn we met z'n allen Michael gaan inschrijven en een bezoek gebracht aan het atletendorp. Kaarten voor de pastaparty waren er niet meer te koop. Wij (Jan, Wim en ik) zijn dan ribben gaan eten bij Alfredo. Maar deze kunnen niet tippen aan de ribben bij Fred's hoor. Na een wandeling met ons gedrietjes over het strand bij zonsondergang (romantische zielen zijn wij hé) en met ons gedachten in Belgie bij onze vrouwtjes hebben we nog wat inkopen gedaan. Wim en ik zijn er dan nog eens op uit getrokken. Naar Coyote Ugly saloon (één van de weinige bars die hier open zijn in Panama City Beach). Nu weet ik ook waar het woord UGLY vandaan komt !

Vandaag wordt het dus aftellen naar de grote dag. Michael is nu gaan zwemmen en straks moet hij zijn Isaac bike inchecken. Het komt er nu op aan om Michael rustig te houden anders start hij zijn wedstrijd vandaag al (Maar hij ziet er wel ontspannen uit). We gaan straks nog een wedstrijdje golf spelen en zullen hem laten winnen dat hij de smaak (van het winnen hé) al te pakken heeft. Over zijn uitslag morgen laat hij niet veel los (misschien wel op zijn website ?) Een slot verdienen voor Hawaii 2008 is zijn doelstelling. Hiervoor moet hij bij de drie eerste van zijn age-group (=leefttijdscatergorie) eindigen. Ondergetekende wil zich wel aan een voorspelling wagen !
Hier komt ze :
Veel wereldtoppers zijn er hier niet, die liggen nu allemaal in de zon te bekomen van Hawaii 2007, maar aan subtoppers geen gebrek dus de vorm van de dag zal beslissend zijn.
Mijn top drie : De Meulemeester, Colting, Vonach. In welke volgorde weet ik niet maar ik hoop dat Stijn De Meulemeester (Cipo, voor de vrienden) wint, dan kan ik mijn Belgische vlag uithalen ! (Hebben we nog geen regering dan moet de triatlon het maar doen)
En dan Michael ............ Ik heb nog een Belgische vlag mee, dus hij wint zijn age-group en hij wordt in de einduitslag tussen 10 en 15 en dit in een tijd van 9u.17m.43sec. Ik kan er wel een paar seconden naast zitten hoor.
Wim zijn pronostiek is : Zwemmen in 1u.07min, fietsen in 4u.52min en marathon in 3u17min. Maar van de tijd van de wissels is hij niet zeker en dan komen we aan een supertijd van 9u.16 + wissels. De wissels kunnen soms lang duren, zo win ik dus altijd de pronostiek van Randal zegt hij. Het is me er ééntje hoor diene Wim.
Ik ga nu maar stoppen want we zitten hier terug alleen op Michael zijn terras.
Hopelijk steunen jullie hem uit Belgie ?
Indien je wenst kan je een reactie kwijt op onze blog.

Wedstrijd te volgen om www.ironmanlive.com en wij bloggen zo vlug mogelijk ook wel eens over het resultaat. Hou ook Michael zijne website in de gaten (Da van die Mc Donalds en Co dat hij schrijft op zijn site, is niet voor ons (Wim en ik) hoor wij eten hier gezond ! o.a. Bud Light).

Groetjes uit Florida !
Randal

Woensdag 31/10 = Drukke dag

2007-10-31T19:01:00.000-07:00

Hoi Belgie,

Eerst en vooral wil ik mij verontschuldigen bij Jan, Michael, Wim en Anne-Marie. Zij zijn immers bezig aan de afwas van het diner dat wij vanavond aangeboden kregen van Michael en Jan. Bedankt hiervoor, hopelijk komt de clubkas nu niet in rode cijfers !!!

Er is zeer veel te melden vandaag. Gisteren sloot ik af met de woorden : Wij gaan aperitieven !

Dit werd echter een Amerikaanse lunch !! Omdat het vlug moest gaan, we moesten om 14.30u. terug bij Michael zijn, werd het een hamburger ! 1x zondigen mag wel hé.

Om 14.30u. vertrokken we om nog een laatste stuk te verkennen van het fietsparcours.

Tijdens de anderhalf durende inspanning van Michael hebben wij hem bijgestaan met 2 volgwagens. Welke toppers kunnen zich dat veroorloven ?

Wim heeft de huurauto al een beetje meer onder controle en daarom noem ik hem nu Wim Schumacher ! De katchou van de banden hangt hier immers al aan het wegdek in Panama City !

Het fietsparcours is niet te vergelijken met Hawaii of Lanzarote. Maar van een vlakke omloop zoals in het Meetjesland is er ook geen sprake (Highway 20 met zijn rolling hills is een kuitenbijter). En vooral de wind kan het zwaar maken, alhoewel hij in sterkte afgenomen is de laatste dagen. Na de verkenning lijkt Michael toch te kiezen voor een vol achterwiel.

Wij hebben ook onze plaatsen verkend waar we hem zaterdag willen spotten. Na de T1 (voor de leken onder ons of jullie : dit is de wissel zwemmen/ fietsen) willen we hem nog 5x zien ! Wat een echte uitdaging is voor ons en zeker voor onze chaufeur Wim.

Na de training zijn we dan nog een kleinigheidje (dan geven we ook maar een kleine fooi), de één al wa gezonder dan de andere, gaan eten. Voor alle duidelijkheid ik heb pasta gegeten !

En dan vroeg onder de wol want Wim en ik konden dit ook gebruiken na een paar nachten van weinig slapen.

Vanmorgen stond er voor Michael een zwemtraining in de Golf van Mexico op het programma.

Wij zijn na Wim zijn ochtendloop gaan ontbijten, als je dit zo kan noemen althans want de fruitsap en het brood zijn het beste. Maar we hebben al een oplossing in petto. Er zijn wel 10 soorten donuts te verkrijgen, maar die smijten me dan op tot de middag.

Na het ontbijt zijn we vertrokken voor een helse tocht van 250 miles naar Thalahasee via het Airforce centrum van de US army en het voor velen, zelfs in de USA, onbekende Apalachicola

Jan en Michael zijn met Hannes Tours dolfijnen gaan spotten na vele pogingen zijn er ook foto's van !! ( Je kunt ze bestellen bij Jan Savat)

Om 18.30 u. werden wij dan bij de SMO gasten verwacht voor een etentje. Ook Anne-Marie Dupont was er, lijkt mij wel een toffe meid. Zij is toch één van onze Belgische toppers in het Iron Man circuit. Wat mij wel opvalt is dat die triatleten veel eten. Michael bevoorbeeld eet een ganse dag door ! Als zijn dochter Jelke dat ook doet heb ik wel kompassie met Annick zulle !

Ik moet nu afsluiten want de afwas is al een tijdje gedaan en Michael zit al in zijn nestje.

Groetjes,

Randal

P.S.: Morgen misschien geen blog want de pastaparty staat op het programma !

De materiaalmeesters zijn aangekomen !

2007-10-30T08:39:00.000-07:00

Dinsdagmorgen 30/10 om 11.00 u. Bij jullie is het 6 uur later !!!

Materiaalmeesters zo kun je ons wel noemen. Ben zaterdag nog naar Annick geweest achter een set wielen. Hij (Michael) zal er nu wel genoeg hebben denk ik. We zijn van plan om met een volgwagen (sportdirecteur) de koers te volgen met Jan zijne MTB (als reservefiets) er op en 2 sets wielen en ik met een megafoon door het venster om hem toe te roepen.

Alle gekheid op een stokje, we (Wim en ik ) zijn hier goe aangekomen. Geen vertraging tijdens onze vluchten, enkel in Memphis waren we een beetje teveel met Elvis bezig zeker want tijdens het nuttigen van een verfrissing hadden we niet gemerkt dat er een wijziging van de gate gebeurd was. Dus paniek, we moesten naar de andere kant van de luchthaven en hadden nog maar 20min. Maar mijn "haas" Wim nam me op sleeptouw en in zijn zog liep ik mijn persoonlijk record op de kilometer. We waren nog net op tijd om te boarden.

Aangekomen in Panama City Beach zijn we nog vlug eens de omgeving gaan verkennen. T ziet er niet slecht uit !!!!!

Ons hotel valt mee voor de prijs die we betaald hebben, natuurlijk hebben we niet zoveel luxe als een topatleet en zijn manager, maar wij zijn ook met minder content. Eerlijk moet ik nu wel toegeven dat we op de kamer van Michael en Jan zitten en zij zijn een duurloopje gaan doen.

We zijn hier al hun voorraad aan het opdrinken (druivensap met een smaakje en water veel water) ze moeten vanaf nu toch iets anders aankopen hoor of we blijven niet komen !!

Volgens mij zit Michael in topvorm en voornamelijk hij lijkt zeer ontspannen, dat was in Hawaii toch anders vond ik.

Naar het schijnt gaat hij het er vanavond op wagen om met ons een kleinigheid (gezond ?) te gaan eten en drinken !! Is de keuken van Jan dan toch niet wat er van verwacht werd ?

Kga jullie maar laten want da water begint hier mijn oren uit te komen !!! We gaan om een aperitiefje !!!

Tot later nog eens met meer serieus nieuws over onze atleet !!!

Groetjes

Randal en Wim (want hij brengt hier ook veel info aan)

Klaar voor te vertrekken

2007-10-28T13:32:00.000-07:00

T'is zondagavond 22.00 u.
Valies net vol gepropt. Nog één nachtje slapen en dan vliegen we Michael en Jan achterna.
We kijken er al naar uit !!!
Gisteren heb ik Michael nog gehoord en alles is daar oké (zie www.michaeldewilde.com).
De zware trainingen zijn achter de rug en het is er prachtig weer (28 gr). Wel veel wind maar dat mag ook op de wedstrijddag zo zijn. In het fietsen, zijn favoriet onderdeel, kan hij dan meer winst boeken.

Ik ga slapen want het zal een lange dag worden morgen. Vertrek om 13.10 u. in Amsterdam en we landen in Panama City om 20.58 u. Als je weet dat het uurverschil met Belgie 7 uur bedraagt en dat Wim morgenochtend om 8.00 u. aan mijn deur staat, dan zullen we zo'n 20 u. !!! onderweg zijn (het is met een tussenlanding in Memphis, we kunnen die andere "King" misschien ook nog eens gaan bezoeken.....)

Volgende blog zal uit Panama City komen !!!!!

groetjes,
Randal

Michael in Florida

2007-10-24T11:14:00.000-07:00

Beste triatlonvrienden,

Bijna een jaar geleden kwamen we terug van de Iron Man van Hawaii (2006). Michael heeft ondertussen in maart ll. deelgenomen aan de IR man van Zuid-Afrika waar hij zich geplaatst heeft voor Hawaii 2007. Door gezinsuitbreiding (dochtertje Jelke) kwam Hawaii zeer ongelegen.
De volgende keer toch een beetje beter plannen hé !
Daarom heeft hij begin 2007 besloten om deel te nemen op 3 november 2007 aan de Iron Man van Florida. Morgen vertrekt hij, samen met teammanager Jan, naar Florida. Ondergetekende vliegt hen komende maandag (kheb zoveel verlof niet meer !) achterna samen met Wim, de vader van Sander (triatleet bij het SMO-team) .
Ik zal proberen jullie, net als in Hawaii 2006, op de hoogte te houden van de trainingen, uitstapjes en niet te vergeten de wedstrijd van Michael en Co. Ik weet niet of het zo goed zal lukken als in Hawaii, daar wij (Wim en ik) niet over een labtop beschikken. Hopelijk zijn er in ons hotel computers aanwezig. Anders zal ik wel een aantal keer Jan zijn machine in bruikleen nemen.

Hopelijk volgen jullie ook onze avonturen in Florida zoals jullie gedaan hebben toen we in Hawaii verbleven.

Groetjes,
Randal

Terug in Belgie

2006-10-31T02:33:00.000-08:00

Beste Bloggers,

Sinds zondagochtend zijn we terug op Belgische bodem. We zijn om 6.05 u. geland in Zaventem.
Alles verliep zeer vlot op de terugreis, enkel op de laatste vlucht van New York naar Brussel hadden we een paar uurtjes last van turbulenties en luchtzakken. Bij aankomst in Zaventem was het enkel nog even wachten op onze bagage en de fietskoffer. Hier was er wel een probleemje, bij een of andere controle hebben ze het slot van de fietskoffer naar de vaantjes geholpen. Vlug nog een klacht indienen en dat door de douanecontrole naar buiten. Groot was onze verrassing wanneer we in de inkomhal toekwamen. Een 15-tal mensen stonden ons daar op te wachten met spandoek en ze hadden zelfs een liedje gecomponeerd. Dank u Tante Ingrid.
Na een drankje (voor mij mijne eerste blonde Leffe in 3 weken !!!) reden we huiswaarts. Tot nu toe heb ik nog niet veel last gehad van de jet-lag. Michael & Annick echter worden 's nachts steeds rond 3u. wakker. Dan lig ik nog steeds lekker te ronken in mijn bedje hoor.
Hopelijk krijg ik in de toekomst nogmaals de kans om zo een manifestatie live mee te maken want ik heb me de voorbije drie weken super geamuseerd. Ik hoop dat jullie ook genoten hebben van deze blog en nogmaals bedankt voor jullie bezoekjes en reacties !!!

Hopelijk tot een volgende Iron Man of iets anders !
Groetjes Randal
P.S.: Ik zou graag een paar mensen speciaal willen bedanken :
- Mijn persoonlijke sponsors : Jef en Franky
- Mijn vriendin Darline
- Iron Man Michael & vriendin Annick
- Olivier (voor het aanmaken van de website voor de blog)

Ook aan mooie liedjes komt een einde

2006-10-27T01:41:00.000-07:00

Aloha Bloggers.

Na een paar dagen van stilte (ik weet daarom ook niet als er nog mensen dit gaan lezen), ben ik hier nog eens terug met de laatste blog uit Hawaii. Misschien volgt er nog ééntje uit Sente zondag a.s.
De laatste dagen hebben wij er nog eventjes van geprofiteerd hoor !!
Wij hebben tal van uitstapjes gedaan hier op Big Island en serieus van het leven genoten. Het was hier prachtig weer, maar ook in ons Belgenlandje heb ik vernomen.
Het is hier nu donderdagavond 23.00 u. en morgenavond om 21.25 u. stijgen we op richting L.A. van daaruit vliegen we naar New York om dan de verplaatsing naar Brussel te maken. Normaal landen we om 6.35 u. zondagochtend op Zaventem. Morgen wordt het inpakken geblazen en dan nog eens ontspannend gaan golfen en nog wat gaan winkelen.

Tot zondag !!
groetjes Randal
P.S.: Michael is volledig hersteld van de Iron Man. Hij heeft reeds een paar lichte trainingen achter de rug. Maar ......... ook hij heeft van het leven genoten. Foto's volgen nog denk ik.

Wat kan sport mooi zijn.

2006-10-23T03:41:00.000-07:00

Aloha,
Zoals beloofd in de vorige blog, nu iets meer info i.v.m. de Iron Man Hawaii 2006.

Michael behaalde de 169ste plaats zaterdag ll. Wellicht hebben de meesten onder jullie dit op één of andere manier reeds vernomen. Zijn eindtijd was 9 u. 35 min. 14 sec. Ruim onder de 10 u. dus. Voor het wedstrijdverslag en de belevenissen van Michael tijdens de wedstrijd verwijs ik naar zijn website. www.michaeldewilde.com. Tevens staan er onder de rubriek "foto's" prachtige beelden van die dag.
Bij deze wil ik wel nog wat randinfo geven hoe ik die dag beleefd heb.
Wat een organisatie !! Al die medewerkers/vrijwilligers, en niet van de minste hé. Voor de insiders : een bekende naam uit de triatlonwereld Peter Reid (3x winnaar in Hawaii) werkte zelfs mee.
Dit vergeet ik NOOIT meer. Ik die zoveel van sport hou, dit mogen meemaken dit is de MAX !!
Tijdens de dag heb ik meermaals kippenvel gevoeld. Enkele voorbeelden :
- 1696 (dit hebben we vandaag vernomen) deelnemers die in het water liggen te wachten op de start. Het wordt muisstil en dan ..... het kanonschot. De hel barst los !!!
- De eerste atleten die uit het water komen. Luc Van Lierde die als eerste vertrekt bij het fietsen.
- Michael die uit het water komt en de eerste passage van hem in Palani Road (heuvel). Hier was ik er eventjes niet gerust in. Dit was een plaatselijke ronde en hij bleef maar weg. Maar de ronde was heel wat langer dan we gedacht hadden. Maar zijn blik naar ons tijdens deze doortocht stelde ons gerust.
- Marc Herremans op Palani aangemoedigd door tal van Belgen. O.a. Kim Gevaert en vriend (vriendelijke mensen zulle), Ozark Henry, trainer Paul Vandenbosch en begeleider Dirk Van Gossem. Man man man wat was dat afzien voor Marc !!!!!!!
- Normann Stadler start als eerste aan de afsluitende marathon. Hij sluit het fietsonderdeel (180km) af aan een gemiddelde snelheid van bijna 42km/u. !!! Ongelofelijk hé. Een nieuw wedstrijdrecord in het fietsen.
- Het standhouden van Bink (Marino Vanhoenacker, hij wint in de laatste rechte lijn nog een spurt voor de 6e plaats) en de opmars van Rutger Beke (4e).
- De aankomst van de winnaar N. Stadler iedereen (en het waren er veel) gaat uit de bol.
- En dan HET moment : Michael in de laatste rechte lijn. Gaan we foto's kunnen maken ? Al dat volk ! Van een vrijwilliger mogen we eventjes plaats nemen op de perstribune. Maar dat is zonder de security gerekend. Een ventje van wel 180 kg komt ons wegschoppen ! Annick krijgt het bijna. Gelukkig komt er een persfotograaf ter hulp. Hij neemt voor ons de foto's. De tranen staan in mijn ogen als Michael op het aankomst podium komt.
- Om 22.30 u. nog eens terug naar de aankomst. Nog steeds komen er atleten binnen. Ook zij krijgen een nooit te vergeten ontvangst. De tijdslimiet bepaald dat je mag binnen komen tot 24.00 u. Om 23.59.03. komt Sister Madonna Buder over de finishlijn. Zij is 76 jaar !!! en doet voor de 17e keer mee. Ook zij heeft het gehaald !! De ganse stad staat op stelten !!!

Ik hoop het tegenovergestelde, maar ik denk dat ik zoiets nooit meer zal meemaken.
Bij deze nogmaals bedankt Franky en Jef.

Vandaag (zondag bij ons hé) was het veel rustiger. Michael had een beetje last maar het viel zeer goed mee.
Beke en Al Sultan konden veel slechter bewegen vandaag.
Vanmiddag een strandje opgezocht, in de vooravond telefoon van Radio 2 Oost-Vlaanderen (straks worden we nog BV's !). De VRT heb ik vandaag ook nog gezien, wie weet .......
Vanavond was het dan de officiele prijsuitreiking met diner. Terug zeer veel volk, gelukkig vonden we een plekje bij andere Belgen O.a. Bert Jammaer, Jonas Roels, Jim Beuselinck. Best gezellig. Jim werd gehuldigd voor zijn overwinning in zijn age-group. Net als Mark Herremans.

Ik zal maar afsluiten voor vandaag, Annick en Michael zijn al een paar uurtjes gaan slapen en ik ziet hier maar te tokkelen.
Tot van de week nog eens,
Alvast bedankt aan iedereen die ons gesteund en meegeleefd heeft en dat zijn er heel wat !

BEDANKT !!!!!!!

Mvg,
Randal
P.S.: In de voorbije verslagen stonden er hier en daar wellicht een aantal taalfouten, sorry hiervoor. Maar ik denk dat het voor iedereen toch goed te volgen was hé.

Eventjes kort

2006-10-22T00:09:00.000-07:00

Beste Bloggers , Aloha !!

Hawaii kent MICHAEL DEWILDE

Voor de mensen die het niet gevolgd hebben. Hij werd na een prachtprestatie 169 ste !!! Op bijna 2000 atleten en dit in een tijd 9.35.14 (officieus), dus zeker ruim onder de 10 u. Krijg er de tranen van in de ogen.
Wat een moment als hij over de finisch liep. Deze beelden waren rechtstreeks te bekijken op www.ironmanlive.com.
Een uitgebreid verslag volgt later want nu gaan we FEESTEN !!!!!!!!!!!!!!

Santé

Mvg,
Randal

D-DAY

2006-10-20T23:41:00.000-07:00

Aloha Bloggers,
De dagen zijn voorbij gevlogen. Nog iets meer dan 9 u. en dan is het zo ver ! Dan start de 28ste Iron Man van Hawaii. En het gaat een legendarische worden. Want voor de eerste maal staat er een deelnemer uit "Sente" aan de start. Ik heb het geluk gehad om de laatste 10 dagen van Michael zijn voorbereiding te mogen meemaken hier in Kona. Wellicht is er voordien al uren, dagen, weken, zeg maar maanden hard labeur aan vooraf gegaan. Wat ik hier de laatste dagen van hem gezien heb, en ik twijfel er niet aan dat het voordien ook zo was, kan ik enkel maar concluderen dat Michael er alles (zowel op het gebied van training, voeding enz..) aangedaan heeft om morgen een mooi resultaat neer te zetten. Michael go for it !
Vandaag heeft Michael nog eventjes de drie sporten beoefend en de benen voelden goed aan zei hij zelf. Dus het vertrouwen is er. Ik merk wel dat hij iets meer zenuwen heeft dan anders. Maar hoe zou je zelf zijn aan de vooravond van je eerste Iron Man in Hawaii. In feite voel ik het ook bij mezelf dat ik zenuwachtiger loop dan voorheen. Wat moeten we verwachten ? Wanneer we ten rade gaan bij triatleten die hier al meermaals deelgenomen hebben zeggen ze bijna allemaal, de eerste maal op Hawaii moet je enkel genieten. Maar ik ken Michael al een beetje, hij zal wel genieten maar zal voluit gaan voor een tijd. De voorbije dagen heb ik van veel mensen op de blog of via e-mail de vraag gekregen : Wat is zijn doelstelling ? Veel is afhankelijk van het weer. Het is hier zo wisselvallig. De ene dag veel wind de andere heel wat minder. De voorbije dagen spraken ze van storm. Deze heeft ons eiland nog niet bereikt (hopelijk morgen ook niet). Momenteel ( het is hier na 21.30 u. op vrijdagavond) valt de regen met bakken uit de lucht. Maar tijdens de dag is het meestal tropisch warm. Wij hopen morgen op gunstige weersomstandigheden (wind mag er wel zijn hoor, dan kan hij in zijn favoriete onderdeel, het fietsen, meer winst boeken). Bij gunstige omstandigheden hoopt hij op een tijd onder de 10 u. dit voor 3,8 km zwemmen,180 km fietsen en de afsluitende marathon (42,195 km).
In de vooravond moesten we naar de bike check in. Alle fietsen en toebehoren (ook de
sportvoeding voor tijdens de wedstrijd) moet hier afgegeven worden. Was me dat daar een overrompeling, bijna 2000 atleten die daar hun fietsen komen plaatsen. Alle atleten hebben/hadden hun fietsen prachtig opgepoetst. Echte pareltjes waren er bij (kijk maar eens naar de nieuwe reeks foto's op www.michaeldewilde.com) Met dit regenweer zal er daar morgen niet veel meer van te zien zijn denk ik. Ook hebben sommigen hun fietsschoenen reeds op de trappers bevestigd, het water zal er in staan vrees ik.
Voorts kan ik jullie nog meedelen dat Michael reeds van 19.30 u. in zijn bed ligt. Want we moeten om 3.45 u. !!! uit de veren. Ik denk dat ik ook maar ga slapen. Want ook voor ons (Annick en ik) zal het morgen een spannende, vermoeiende en hopelijk een nooit te vergeten dag worden !
Normaal tot morgenavond (bij jullie dus zondagmorgen)
Groetjes,
Randal

Carbo Loading Party + Oproep

2006-10-20T01:32:00.000-07:00

Amaai het ging weer mee zulle vorige nacht. Met al die Gecco's (een soort hagedissen, en de lievelings dieren van Annick) hier op ons terras, dinsdagnacht zat er zelfs ééntje binnen in mijn kamer verdomme. Ik begin er nu ook al van te dromen, om half vier vanmorgen heb ik hier de boel op stelten gezet (ik heb het zelf niet gehoord hoor). Maar Michael kwam mijn kamer binnen gelopen en dacht er iets gebeurd was. Darline zal hiervan niet verschieten denk ik, zij maakt dit geregeld eens mee.
Veel stond er vandaag niet op het programma voor Michael, nog eens in de oceaan zwemmen,
zich onder handen laten nemen van DRIE osteopaten (1 man en 2 vrouwen, en dat ééntje kon niet van Michael blijven, dat heb ik wel gezien !) nadien veel rusten en na de middag wat loslopen en nog een uurtje naar de kiné (die triatleten hebben wel een leven zeg). Toen was het al tijd om ons naar de Carbo Loading Party te begeven. Al dat volk !!! Moest Sylvie (de kokkin van de pasta's op Michael zijn benefietavond) dit per toeval lezen, de jouwe waren veel
lekkerder hoor !! Wel een echte Amerikaanse avond, al de optredens en speechen konden gevolgd worden op 3 videowalls (ben niet zo dicht geweest dat ik kon zien of ze van Philips waren, wellicht wel want de beeldkwaliteit was zeer goed). De dranken bij de pasta vielen mij wel een beetje tegen. Pepsi cola, fruitsap, plat water en verschillende Gatorade producten. Ik heb toch liever een glaasje wijn ! De hemel kleurde donker boven ons hoofd en Michael had zijn nachtrust nodig. Toen we een half uurtje thuis waren barste er een onweer los boven Kona, dat zal op die pastaparty rennen geweest zijn. Hopelijk blijven we zaterdag gespaard van zo'n weer. Al spreken sommige weerberichten over storm !!!
Als afsluiter voor vandaag zou ik nog een oproep willen doen. Wij vernemen hier in Hawaii dat onze Blog en de website van Michael zeer veel bezocht wordt. Ik wil bij deze aan jullie vragen om een berichtje op de Blog achter te laten. Het zal voor Michael (en ook een beetje voor Annick en mij) een steun zijn om de triatlon tot een goed einde te brengen.
Groetjes,
Randal

Het aftellen is begonnen

2006-10-19T00:45:00.000-07:00

We voelen het nu vlug naderen ! 21 oktober is niet ver meer af. Michael blijft er op het eerste gezicht rustig bij. Toch merk ik aan hem dat de dag steeds dichter en dichter komt. Hij kan ook steeds rekenen op zijn vriendin Annick die altijd voor hem klaar staat. Sinds gisteren is hij begonnen met Carbo loading. Voor de leken onder ons, dit is het opnemen van veel koolhydraten. Dus het eten van bv. veel pasta's, rijst enz... Hier ben ik ook wel een voorstander van. Thuis kan ik rekenen op de kookkunsten van Darline (zeer lekker). Maar ook Annick kan dit zeeeeeer lekker klaarmaken (waarvoor dank).
Veel stond er vandaag niet op het programma. Deze voormiddag een aantal uurtjes fietsen nadien een hapje eten en dan wat rusten. Om 15.30 u. stond dan de briefing voor de atleten op het programma. Je kon die briefing ook al om 12.30 u. volgen maar dan in het Japans !! Wij hebben maar gekozen voor de Engelse versie al bleef het volgens mij hetzelfde, want diverse sprekers waren achteraan, waar wij stonden, onverstaanbaar. Nadien hebben we, net als gisteren, nog een bezoekje gebracht aan de Expo. Nu was er daar veel minder volk aanwezig (reden : ze gaven niks gratis weg) en konden we beter rondkijken. Moesten we Michael laten doen hij loopt daar een ganse week rond. Ik heb hem nu beter leren kennen en hij is een echte materiaalfreak en dit tot in de kleinste details. Zo moet het ook hé !!
Na het avondmaal hebben Annick en ik nog wat gekaart (stand 2-1 in het voordeel van Annick en ik die dacht dat dit één van mijn beste sporten was). Ondertussen ging Michael op de websites van de concurrentie surfen. Nadien was het voor Michael vlug bedtijd terwijl ik nog zit te bloggen op het terras (met een lekker budweisertje bij mij)
Hopelijk tot morgen !! Morgenavond staat er immers het banket op het programma en er moet toch iemand van de Belgen blijven tot de laatste hé.
Groetjes,
Randal

Nummer 1633

2006-10-18T01:53:00.000-07:00

Sinds gisteren is het wedstrijdsecretariaat open. De Iron Man koorts is nu volledig losgebarsten. Ook wij hebben een bezoekje gebracht, en Michael zijn deelname bevestigd. Hij krijgt het nummer 1633 toegewezen. Hou hem in de gaten !!!
Ook hebben wij onze kaarten voor het banket op donderdag en de afterparty (en prijsuitreiking) op zondag afgehaald. Dat ziet er niet slecht uit !
In de voormiddag had Michael al gezwommen (terug was Rutger Beke daar aanwezig en met mijn kennersoog heb ik gezien dat het goed zit bij hem). In de namiddag stond er nog een korte trainingsloop op het programma en nadien (we moesten ons haasten) was er de Iron Man parade, een optocht van de atleten door het centrum van Kailua - Kona. De Belgische delegatie bestaat dit jaar uit 36 atleten. Spijtig genoeg laten de toppers deze parade aan zich voorbij gaan. Na een bezoek aan de Iron Man Expo (verschillende sponsors stellen hier hun producten voor en geven bijna alles voor niets weg) zijn we nog een hapje gaan eten met triatleet Wim De Doncker en vriendin (en tevens deelneemster in Hawaii) Kristel Laureyssen. En nadien knus naar ons warme nestje en oogjes dicht en snaveltje toe.

Groetjes
Randal
P.S. : De webmaster(in) heeft mij beloofd dat er morgen nieuwe foto's op Michael zijn website komen (www.michaeldewilde.com) En het zijn er zulle !!

The day after

2006-10-17T01:23:00.000-07:00

Aloha Vlaanderen,

Na de hectische dag van gisteren was het vandaag het tegenovergestelde !! Ook rustige dagen bestaan op Hawaii. Alles was terug open ( gisteren waren veel winkels, benzinestations enz ... dicht door de aardbeving). Vòòr het ontbijt moest Michael nog aqua-joggen ondertussen maakte ik eens kennis met mijn toekomstige hobby nl. het golfen. Wij hebben voor onze condo een prachtig golfterrein liggen. En dit heb ik eventjes bezocht. Nu nog mijn uitrusting en ik kan starten. Ik weet één ding zeker het is zeker niet zo lastig als triatlon. Moest ik niemand vinden om mijn clubs (= de stokken) te dragen dan kan ik nog altijd zo'n wagentje huren zoals iedereen hier doet. Na het ontbijt moest Michael nog een beetje los fietsen (allez Michael noemt dat los fietsen .....) Na de middag vertrokken we dan naar het meest zuidelijk punt van de USA, dit ligt inderdaad op Big Island en het noemt Ka Lae, hier ook South Point genoemd. Naast de prachtige rotskliffen en de stoere vissers kan ik enkel onze zoektocht naar schelpen, om ons Annick een dienst te bewijzen, nog vermelden. Op de terugweg nog wat inkopen gedaan voor het avondeten (lekkere zalm). En dan eens vroeg (bij Michael is het altijd vroeg hoor) in ons bedje om er morgen weer tegen aan te gaan.
Groetjes,
Randal
P.S.: Michael heeft een e-mail ontvangen van de organisatie dat alles (= Iron Man) doorgaat (oef)

6.6 op de schaal van Richter

2006-10-16T02:08:00.000-07:00

Zondagmorgen 15 oktober zullen we niet vlug vergeten.
Zoals reeds de ganse week waren we terug vroeg uit de veren (6u.), douchje nemen en lekker ontbijten in de zon op ons terras. Opeens (7.07u.), totaal onverwacht, begon hier de ganse boel te trillen. Michael en ik dachten dat ons terras op instorten stond, maar Annick maakte ons vlug duidelijk dat het binnen hetzelfde verhaal was. Paniek alom ! We kregen de deur bijna niet open (grendel+slot) en moesten alles achterlaten, eventjes nog gedacht aan Michael zijn fiets maar daar was er geen tijd meer voor. We dachten alle 3 "Run for your life". Op de parking van ons verblijf aangekomen was er daar nog niemand aanwezig. Enkele mensen stonden buiten op hun balkon !!!! Na enkele ogenblikken waren de trillingen verdwenen, we zochten terug onze condo (een soort appartement) op om te kijken welke ravage er aangericht was. Niet te doen ...... Kaders van de muur, omlijstingen kapot, gebroken vazen en een ventilator die van het plafond op mijn bed gevallen was (wat een geluk dat ik een vroege vogel ben want dit kon ergere gevolgen gehad hebben) . Een aantal minuten nadien terug van hetzelfde !! Gelukkig nu veel minder erg (de eerste schokken hadden een kracht van 6.6 op de schaal van Richter) Toch vlug alles gefotografeerd en de eigenaars (ze wonen op het vaste land in de States) verwittigen, alles opruimen en dan met vertraging aan Michaels laatste zware trainingsdag beginnen. Deze moest starten met 40' zwemmen maar door die aardbeving was het plaatselijk zwembad gesloten er zat dus niets anders op dan te trainen in de oceaan. Met zulke golven was dit zeker geen lachertje. Nog wat toptriatleten gespot (o.a. Al Sultan, winnaar van vorig jaar en Normann Stadler, winnaar 2004) en na een Chineese maaltijd wat rusten en samen met Annick (wat zorgt ze goed voor haar ventje) Michael begeleiden tijdens zijn laatste lange duurloop (1u 35') . Die begeleiding was zeker en vast nodig want in zulke omstandigheden, tropische hitte en zeer veel wind (op dit golvend parcours reden atleten per fiets vlugger bergop met wind mee dan anderen in de tegenovergestelde richting naar beneden welke wind tegen hadden), Dus ook deze training was niet van de poes. Nu is het enkel nog wat rustig bezig blijven tot komende zaterdag en laat ons hopen dat we zaterdag of zondag (bij jullie) door een prachtprestatie van Michael voor de 3e maal de pers halen (1ste maal oplichter Saenen en vandaag was er op TV niks anders dan de aardbeving en naar het schijnt staat het vandaag al in de krant in Belgie)

Groetjes,
Randal
P.S.: Nieuwe reeks foto's op de website van Michael

Trainen en een beetje ontspanning

2006-10-15T02:41:00.000-07:00

Trainen en een beetje ontspanning zo kan je de dag indeling van Michael samen vatten.

Vanmorgen om 7.30 gaan zwemmen in de oceaan. 40 min. op het wedstrijdparcours en hopelijk in wedstrijd omstandigheden. Nadien een bezoek gebracht aan de reuze schildpadden op het eiland. Komen bijna tot aan het strand en zijn duidelijk zichtbaar. Geen regen vanmiddag en Michael nam dan nog maar eens de fiets van stal (had het geregend pakte hij ook uit hoor) . Twee uurtjes op zijn specialized machine en direct omkleden en nog een uurtje lopen. Toen hij thuis kwam was Annick al bezig een lekkere maaltijd aan het bereiden. Ik had ondertussen op mijn eentje Kona eens verkend. Het is hier al zeer druk hoor. Honderden atleten zijn de ganse dag door aan het trainen om komende zaterdag in topconditie aan de start te komen. Na wat rond slenteren heb ik alles nog eens rustig bekeken vanop een terrasje. Wat kan het leven toch mooi zijn.
Tot morgen,
Groetjes
Randal
P.S.: Sfeer beelden zijn reeds beschikbaar op de website van Michael (www.michaeldewilde.com)

Vrijdag de 13e in hawaii

2006-10-14T02:25:00.000-07:00

Hoi, Ik weet niet als ze vrijdag de 13e ook in Hawaii kennen maar gelukkig hebben wij er niks van ondervonden.
Zoals gisteren geschreven stond er vanmorgen een fietstraining op het programma. Om 8u. was Michael reeds vertrokken, wij (zijn vriendin Annick is hier ook) zijn dan later met de auto hem gaan volgen en oppikken. Aangezien het parcours 90 km heen en terug is, heeft hij reeds een gedacht van de lastigheidsgraad. Het is een parcours met ellelange rechte wegen met hier en daar enkele nijdige klimmetjes maar eigenlijk is het steeds golvend. Ook de wind zal het heel zwaar maken en natuurlijk de warmte. Want het was deze morgen terug zeer warm (gelukkig beschikken we over een auto met airco, maar daar heeft Michael natuurlijk niet veel aan op zijn fiets). Net als gisteren sloeg het weer na de middag terug om (buien). Gelukkig zat de fietstraining er dan reeds op. In de namiddag merkten we alle 3 de eerste verschijnselen van de jet-lag. Rusten was de boodschap !!!
Nadien nog een zwemtraining van een uur (in het gezelschap van Rutger Beke) en nadien nog een hapje eten. En dan vroeg gaan slapen. Als ik zo verder leef wordt ik ook nog een atleet !
groetjes Randal
P.S.: Gisteren wel met ons 3 een bezoekje gebracht aan Lu Lu's (Michael een cola light en Annick een Ice-tea en ik mijn eerste pintje !)

Eerste training op Hawaii

2006-10-13T02:35:00.000-07:00

Hoi, De eerste volledige dag op Hawaii zit er bijna op (nu 23.30 Dond 12 okt)
En Michael heeft direct de koe bij de horen gevat, vanmiddag een half uurtje los zwemmen (voor de verstijfde spieren van de vlucht) en vanavond een looptraining van 1u.15. Wat een karakter heeft deze man !!!
Voor de echte triatlon fanaten : Al veel schoon volk gezien. Enkele vbn : Op weg naar het zwembad : Van Lierde en Beke en in het zwembad onze Marc Hermans, een toffe kerel zulle.
En 's avonds tijdens de looptraining kwam Michael de andere Belgische kandidaat winnaar Bink (Vanhoenacker) tegen. Alle Belgen doen er alles aan om terug een landgenoot als winnaar te krijgen. Hopelijk lukt het. Maar ook de concurentie zit niet stil hoor, reeds gezien : Thomas Helriegel (Duitser) en de winnaar van Lanzarote (waar Michael zijn selectie voor Hawaii verdiende) de Est Juhanson. Het beloofd een spannende strijd te worden. Gisteren op onze vlucht van L.A. naar Hawaii zat ook Michelle Jones (Vorig jaar 2e in Hawaii bij de dames). Ik kende haar niet (kan ook niet iedereen kennen hé) maar Michael was net een boekje over triatlon aan het lezen en ze stond op de cover (Mooie blonde madam)
Het weer valt momenteel wel een beetje tegen, deze morgen was het prachtig meer dan 30 graden. Dat is puffen zeg want ook nog een hoge vochtigheidsgraad. Deze middag sloeg het dan totaal om : bewolkt met regenbuien. Veel minder plezant.
Ook de trainingswielen die gisteren in Londen achter gebleven waren zijn hier nu terecht. Dus morgen de eerste fietstraining . Om 8.00 u. op de fiets voor 4 u. gas geven !!!
Groetjes Randal

Aangekomen in Hawaii

2006-10-12T02:18:00.000-07:00

Aloha, hier zijn we dan voor de eerste maal vanuit Hawaii.

We zijn om 7.30 Belgische tijd (hier 19.30) geland op Hawaii.
De reis verliep van Brussel over Londen naar L.A. en dan naar Hawaii
Op enige vertraging na, maar de piloten (het waren goeie) hebben dit steeds
tijdens de vlucht ingehaald.
In L.A. eventjes paniek want Michael zijn trainingswielen waren niet mee (wel zijn wedstrijdwielen) . Maar in Hawaii wisten ze dit al en de fout is in Londen gebeurd maar ze hebben ons beloofd dat we morgenavond de wielen zullen hebben.
Mooie verblijf accomodatie op het eerste gezicht, het was hier wel al donker dus hebben we alles nog niet kunnen bekijken. Marcske Saenen diene uit de gazet heeft gelukkig het verblijf wel betaald. Met de vlucht heeft hij ons wel bij ons kl....... Hopelijk voor hem komen we hem hier niet tegen want dan gaan er ongelukken gebeuren !!!
Michael ligt er al meer dan een uur in (in zijn bed hé). En ik ga hetzelfde doen want al meer dan 32 u. wakker (op die vliegers slapen dat gaat toch niet zo goed)
Morgen of overmorgen hoor je meer van ons.

Groetjes Randal

2006-10-09T11:27:00.000-07:00

Vandaag was het een hectische dag !!!
Wat we al enige tijd vreesden is ook uitgekomen. Marcske Saenen (diene gast waar we geboekt hebben) laat niks meer van zich horen !! Naast ons zijn er nog tal van gedupeerden. We hebben beslist om een nieuwe vlucht te boeken. We gaan woensdag (dus met een dag vertraging) vertrekken. Dus je mag donderdag een eerste reactie verwachten.
Randal

Michael & Randal in Hawaii

2006-10-06T04:31:00.000-07:00

Vanaf woensdag 11 oktober kan je hier onze belevenissen volgen in Hawaii. Waar Michael op zaterdag 21 oktober zal deelnemen aan de Iron Man.