Mijn kamergenoten

Aloha,

Voor we vandaag op uitstap vertrekken wil ik mijn kamergenoten de kans geven om zich voor te stellen aan jullie.

Aloha,

Ik ben een van de kamergenoten van onze hoofdblogger Randal. Ik heb zelfs de eer om met onze vriend het bed te delen. Ben voor het eerst mee op groot avontuur naar andere kant van de wereld om voor onze gemeenschappelijke vriend Michael te supporteren. Heb Michael een jaar of 10 geleden leren kennen via mountainbike-club Stormy Weather. Samen gingen we zondags in de vroege uurtjes via de veldwegen Belgie verkennen. Zelf ben ik van Lokeren, maar de weekends bracht ik vaak door in Kaprijke, daar men vader daar woont. En als jonge gast moet je toch iet te doen hebben en ging ik dus via Cycloon (Jomasport in den tijd) zondags mee fietsen.
Met het ouder worden werd er minder zondags gereden, jaarlijks gingen we nog wel op clubweekend .
Momenteel woon ik nog steeds in Lokeren, ben werkzaam in Kerncentrale te Doel en heb een fantastische vriendin uit Beveren. En tja op zo momenten gaan Lokeren en Beveren geweldig goed samen.
Dit jaar ben ik ook met Michael meegeweest naar Portugal om hem gezelschap te houden, en nu ben ik dus in Hawaii om te supporteren maar ook te genieten van de omgeving, want is hier alleszins heel knap. Ben benieuwd om zaterdag het evenemt mee te maken, denk dat wel de moeite zal zijn. Zal alleszins supporteren voor onze champ zoals ik nog nooit gesupporterd ga hebben.

Maarten


Aloha, Aloha

Allez, dan zal ik me ook nog maar eens voorstellen. Ik dacht eigenlijk dat de meesten me al kennen, zeker na onze avonturen op de Ironman in Florida vorig jaar, toen Michael zich kwalificeerde voor Hawaii. Toen lachten we er nog mee dat we naar hier zouden komen, maar ondertussen is het dan toch zover.
Ik ben dus Wim .Voor wie me niet kent : de pa van Sander Dobbelaere ( hij droomt van Hawaii en werkt er ook langzaam naartoe). Ondertussen moet ik Sander in de triatlonwereld niet meer voorstellen, want hij heeft toch al wat getoond in de afgelopen 2 jaar. Fiere vader dus. Ik ben de man van Moesch ( van het Moeschtuintje - beetje reclame mag ook he) en de papa van Bas ( 12 jr - jonge atleet bij Boslopers Lembeke en KAA Gent, maar ook nog wat fietstalent in de jonge benen). Een sportieve familie en dat verraadt dus ook de motivatie om hier te geraken, tesamen met 1 van de grootste sportfanaten van onze streek.
En dus zijn we terug bij onze vriend Randal : hij heeft inderdaad voor het jongere gezelschap gekozen want ik moet nu wel in de living slapen, omdat hij het bed beneden wil delen met Maarten . Maar ze staan toch om 6 uur aan al mijn bed om me wakker te maken . Dat dachten ze toch, maar de koffie is dan al klaar en het ontbijt al gemaakt !
Het gaat hier dus zeer goed tussen ons . Perfecte sfeer, aanvullende humor, gemeenschappelijke interesse aan Triatlon en aanverwante sporten, allen supporter van de 32 Belgen ( en de bijna Belgen) en natuurlijk de trouwste fans van Michael. Allez, als het van Randal, Moesch en Ilse afhangt, staan we hier volgend jaar terug. Voor de kwalificatie zorgt Michael wel : het liefst al zaterdag al door in zijn age-group te winnen. Sander volgt wel .

Genoeg gekletst nu en vanaf vanavond terug het woord aan onze superblogger ( dat is een woord zo groot als het gewicht dat hij hier in de schaal legt). Ik moet hier nu stoppen want op mijn werk lezen de chefs ook al mee. Kwestie van het nog een beetje leefbaar te houden.
Vele groeten aan allen die ons dierbaar zijn en aan allen die hier af en toe eens meelezen.

Wim


P.S.: Voor foto's en ook wat verhaaltjes over hier ter plaatse kun je terecht op: www.michaeldewilde.com