Het zit er op !

Vrijdagochtend 9.30 u. De laatste uurtjes op Hawaii zijn aangebroken.
We zijn volop bezig aan het inpakken, voor ons gaat het een lange terugreis worden. Onze eerste vlucht is om 12.38 u. plaatselijke tijd (00.38 u. bij jullie op zaterdagochtend) en we landen op Zaventem, als alles goe gaat natuurlijk, zondagmorgen om 7.40 u. Dit wil zeggen dat wij (Wim en ik) meer dan 31 u. onderweg zullen zijn. Dat is eigenlijk een beetje het enige nadeel aan een vakantie op Hawaii. Het was terug een prachtig avontuur. En wie weet wat brengt de toekomst nog. Bv. eens met Sander zo'n avontuur beleven, maar dat zal nog wat jaartjes duren. Want de "specialisten" die wie hier ontmoet hebben, en dat zijn er heel wat, zeggen dat je er niet te vroeg mag aan beginnen. Heb je het gehoord Sander ?
Ben ook eens benieuwd naar de plannen van Michael voor volgend jaar, hij wou hier nog niet in zijn kaarten laten kijken maar er moet toch al iets in zijn hoofd zitten. Na zijn verdiende vakantie vernemen we wel meer.
Gisteren is het er niet van gekomen om te zonnekloppen op het strand van Waikiki Beach. We hebben gekozen om nog een stuk van het eiland te verkennen. Het was terug een dag met tal van belevenissen. Op 1 dag een bezoek brengen aan een Boeddha tempel en eens langs gaan bij de Mormonen, zouden wij ons nog bekeren ? Tussendoor hebben we nog eens een aantal prachtige stranden bezocht, Wim wordt een echte surf-freak. En op het einde hebben we Waimea Valley bezocht, een prachtig natuurpark van fauna en flora en mooie watervallen.
Onderweg zijn we een paar keer goed weggekomen er was "speedgun" controle, gelukkig kon Wim nog vlug op zijn rem gaan staan. We hebben ook een Nina'tje gedaan. Zondag na de afterparty zagen we Nina Kraft (winnares Florida 2007) vertrekken en ze vloog met haar auto over een "bordure" !!! Awel we hebben da gisteren ook eens geprobeerd. Gelukkig geen schade.
Nadien hebben we nog een ommetje gemaakt door Honolulu en na een lekker etentje bij nen Italiaan hebben we 1 van onze twee stamcafe's nog eens opgezocht om afscheid te gaan nemen.
Nu ga ik stoppen want we moeten hier in ons hotel (Aloha Surf) uit-checken.

Tot in Belgie !!!!!!!!

Saluutjes,
Randal

Bezoek aan het eiland O'ahu

Hier zijn we nog nen keer.
Ondertussen is het onze 3e dag op Oahu. Wim en ik zijn hier maandagmiddag om 14.20u. plaatselijke tijd geland. Maandag hebben we de stad Waikiki nog eens verkend en zijn dan vroeg gaan slapen, want zondag was het een beetje laat (zie vorige blog).
Michael, Annick, Jelke, Jan en Maarten waren maandagochtend vroeg reeds vertrokken naar Mauhi. Zij stellen het ook goe heb ik vernomen. Hier bij ons is het niet te vergelijken met Kona. Honolulu en Waikiki zijn (groot)steden waarvan je er op Hawaii niet veel aantreft. Het is in stad de ene naast de andere wolkenkrabber die je tegenkomt, maar alles ligt vlak bij zee. Gisteren hebben we eens het eiland rond gereden (kleiner dan Big Island). En .... hier vind je wel de Hawaiaanse stranden uit de films en de boekjes. De Waimea Bay kent de grootste golven ter wereld het is dan ook fantastisch om de ervaren surfers hier bezig te zien. Op het eiland tref je ook tal van ananas-, suikerriet- en koffieplantages aan. En het Polynesian cultural center is een bezoek meer dan waard. Vandaag (woensdag) gaan we nog wat op ontdekking (o.a. Pearl Harbor) en morgen genieten we nog een dagje van de zon aan het strand van Waikiki Beach. Want vrijdag vatten we onze terugreis aan. We vliegen eerst van Honolulu naar Kona dan van Kona naar Honolulu (raar he, maar dat is een lang verhaal zulle). Dan van Honolulu naar Los Angeles nadien vliegen we naar Brussel maar we hebben nog een tussenstop in Chicago. We zullen dus veel in de lucht hangen !!!!!

groetjes,
Randal

Prijsuitreiking + afscheid van onze vrienden

Gisteren stond de prijsuitreiking en de afterparty op het programma. Alles begon om 18.00 u. en het beloofde een "zwaar" nachtje te worden. Het eindklassement van Michael wisselde in de loop van de dag een paar keer op de site van ironman.com. Eerst werd de 5e uit het totaalklassement , de Duitser Timo Bracht, gediskwalificeerd en eventjes later werd er eentje uit Michael zijn age-group bedacht met 4 minuten straftijd. Omdat de winnares van de vrouwen ook voor Michael geeindigd was, bleek Michael plots 70 ste te zijn en 4e in zijn age-group.
Na het etentje (viel deze keer goe mee) werd het tijd voor alle huldigingen. En toen gebeurde het ........ Een hels onweer brak los boven Kona. En alles vond plaats in openlucht !! Michael moest in een fikse plensbui op het podium, het was onmogelijk om foto's te nemen enkel Wim kon, van ver, een filmpje maken. En nu werd Michael terug als vijfde in zijn age-group geplaatst. De straftijd van die age-grouper werd ongedaan gemaakt. In de hoop dat het nu definitief is : Michael is dus 71 ste en 5e in zijn age-group. Een mooi houten "fruitmandje" is zijn prijs !!!! Door het onweer verliep alles erg chaotisch en veel mensen vertrokken. Ook Michael, Annick en Jelke vertrokken naar huis samen met Jan en Maarten. Enkel Wim en ik bleven nog een tijdje (jullie hadden wel niet anders verwacht zeker). We hebben ons dan ook maar opgeofferd om de after-party eens op te zoeken. Deze vond plaats bij "Hugo's" en alles was gratis. Tal van toppers en veel Belgen waren daar aanwezig. Om 00.30 u. was alle drank, of was het het geld van de organisatie, op. We zijn met een paar Belgen van o.a. "Planet X" nog eens naar Lu Lu's geweest, maar ongelofelijk .... Om 1.30 u. toen er nog zeker 250 man aanwezig was werd iedereen, op een arrogante wijze, door de security buitengezet ! Op de parking hebben nog wat verder gevierd met een aantal Belgen, ik ga hier maar geen namen noemen maar misschien komen er nog wel foto's online. Om 2.00 u. zijn we dan maar onze condo gaan opzoeken. Maarten en Annick liepen al rond op de parking (Michael, Annick, Jelke, Jan en Maarten moesten om 5.30 u. het vliegtuig nemen naar het eiland Mauhi, Wim en ik gaan nog 5 dagen naar Honolulu, maar onze vlucht is pas in de namiddag). Aangezien je al de bagage en 4 personen + Jelke niet in 1 auto krijgt moesten wij ook rijden naar de luchthaven maar ......... we zitten zonder "nafte" en het lukte niet om te tanken met een bankkaart !!! Er zat voor Jan niks anders op dan 2x te rijden naar de luchthaven. Met tranen in de ogen hebben we afscheid genomen van onze reisgenoten. We zien jullie terug zondagochtend in Zaventem. We komen met drie verschillende vluchten terug en landen binnen de 10 min. van elkaar. (7.30, 7.35 en 7.40).
Ik zou graag nog een paar mensen willen bedanken :
- Maarten, Michael, Jan, Annick en Jelke bedankt de fantastische dagen de voorbije week (we zullen morgen wel eens contact opnemen)
- Ilse, Inge, Moesch en Darline die hun ventjes naar Hawaii lieten vertrekken. (@ Ilse : Je hebt het echt getroffen met zo'n ventje)
-De bezoekers van de blog : Bedankt om alles te volgen, hopelijk hebben jullie een beetje genoten van mijn "vertelselkes".

Moest er de komende week nog nieuws zijn zal ik het nog op de blog plaatsen.

groetjes,
Randal

Wedstrijd

Hoi,
Net voor het slapen gaan toch nog een verslagske van de voorbije wedstrijd. Wim is reeds in detail getreden op de site van Michael. Toch had ik er nog een paar puntjes aan toegevoegd.
Het volgen van de wedstrijd verliep prima. We hebben Michael 5x gezien tijdens het fietsen en 8x tijdens het lopen. Onverwacht veel !!! 1 verplaatsing hebben we niet kunnen maken door file problemen. Natuurlijk zijn we allemaal tevreden met deze prachtprestatie, onze vooropgestelde tijd heeft hij niet gehaald maar hij liep toch in een mooie 9.20.11 u. over de finish. Van het fietsonderdeel was hij niet zo tevreden (5.06.57, inderdaad trager dan in 2006) maar de weersomstandigheden waren ook niet te vergelijken (Op bepaalde momenten 38 graden en een heel sterke Mumuku-wind, Sommigen werden letterlijk omver gewaaid). Het zwemmen verliep goed (1.00.30) en de marathon zelfs super (3.07.11).
Het was terug genieten vandaag !!! Na Lanzarote en Hawaii 2006, Zuid-Afrika en Florida 2007 en Hawaii 2008 kun je wel zeggen dat De Wilde een naam wordt in de IR Man wereld. Ik heb het genoegen gehad om 3 van deze wedstrijden te mogen bijwonen. Ik heb er maar 1 woord voor : ONVERGETELIJK !!! Zeker met een atleet die nooit teleursteld en steeds alles geeft !
Michael je bent een super atleet. Ik weet wat je er allemaal voor doet en ook voor laat. Chapeau !Veel anderen, uit andere sporten bedoel ik dan, kunnen misschien eens te rade komen bij jou.
Morgen gaan we genieten op de award party en maandag vliegen we naar een ander eiland voor 5 dagen "echte" vakantie.
Misschien ook nog eens vermelden dat de wedstrijd gewonnen werd door Craig Alexander voor Eneko llanos en onze Rutger Beke, die notabene nog een tijdsstraf kreeg van 3 minuten, zonder die straf was er misschien wel een Belgische winnaar.
Er volgt ook nog een verslag van de award party.
Groetjes,
Randal

Verslag IR Man Hawaii 2008

Hoi,




Net voor het slapen gaan toch nog een verslagske van de voorbije wedstrijd. Wim is reeds in detail getreden op de site van Michael. Toch had ik er graag nog een paar puntjes aan toegevoegd.


Het volgen van de wedstrijd verliep prima. We hebben Michael 5x gezien tijdens het fietsen en 8x tijdens het lopen. Onverwacht veel !!! 1 verplaatsing hebben we niet kunnen maken door file problemen. Natuurlijk zijn we allemaal tevreden met deze prachtprestatie, onze vooropgestelde tijd heeft hij niet gehaald maar hij liep toch in een mooie 9.20.11 u. over de finish. Van het fietsonderdeel was hij niet zo tevreden (5.06.57, inderdaad trager dan in 2006) maar de weersomstandigheden waren ook niet te vergelijken (Op bepaalde momenten 38 graden en een heel sterke Mumuku-wind, Sommigen werden letterlijk omver gewaaid). Het zwemmen verliep goed (1.00.30) en de marathon zelfs super (3.07.11).


Het was terug genieten vandaag !!! Na Lanzarote en Hawaii 2006, Zuid-Afrika en Florida 2007 en Hawaii 2008 kun je wel zeggen dat De Wilde een naam wordt in de IR Man wereld. Ik heb het genoegen gehad om 3 van deze wedstrijden te mogen bijwonen. Ik heb er maar 1 woord voor : ONVERGETELIJK !!! Zeker met een atleet die nooit teleursteld en steeds alles geeft !


Michael je bent een super atleet. Ik weet wat je er allemaal voor doet en ook voor laat. Chapeau !Veel anderen, uit andere sporten bedoel ik dan, kunnen misschien eens te rade komen bij jou.


Morgen gaan we genieten op de award party en maandag vliegen we naar een ander eiland voor 5 dagen "echte" vakantie.


Misschien ook nog eens vermelden dat de wedstrijd gewonnen werd door Craig Alexander voor Eneko llanos en onze Rutger Beke, die notabene nog een tijdsstraf kreeg van 4 minuten, zonder die straf was er misschien wel een Belgische winnaar.


Er volgt ook nog een verslag van de award party.





Groetjes,


Randal

Michael maakt het TERUG waar !!!

Waar andere Belgen faalden door allerlei omstandigheden maakt onze vriend het toch weer mooi waar. 73 ste op meer dan 1800 atleten waaronder een 100-tal profs is gewoon SUPER. 5e in zijn age-group (dus morgen, voor jullie vandaag, mag hij hier in Hawaii op het podium !!!!!) en dit in een tijd 9.20 en enkele seconden. Morgen een verslag van de wedstrijd, maar nu kun je reeds Wim's verslag lezen op de site van Michael. Toch nog eens vermelden dat Craig Alexander gewonnen heeft (zoals ik pronostikeerde) voor Llanos en een zeer goeie Rutger Beke (ondanks een penalty van 4 min. werd hij nog 3e). Nu gaan we met de ganse bende eens feesten ! We hebben dat wel verdiend zeker ?

Bedankt aan iedereen voor de steun. Het deed deugd !

Binnenkort meer nieuws,

groetjes,

Randal

De foto is van na de wedstrijd hoor ! Hij ziet er nog goe uit he en hij heeft smakelijk gegeten.

D-DAY

Beste sportvrienden,

De grote dag is bijna aangebroken (Wij moeten nog eenmaal slapen). Vandaag was het een dagje niksen. Wandelingske op het golfterrein en telefoneren met het thuisfront (niet zo eenvoudig he Wim). Voor Michael was het een dagje "stressen". Hopelijk heeft hij zijn deel van de pech gehad. Want de fiets blijft moeilijk doen !!! Nu de rem. De achterrem sleepte een beetje en voor 180 km zo te racen da gaat niet he. Met zo een speciaal "kader" is het moeilijk bereikbaar om dit af te stellen. Zelfs bij mecanicien Maarten stond het zweet op zijn voorhoofd. Het gepast gereedschap was niet meegereisd uit Belgie dus zat er niks anders op dan de fietsshop op te zoeken (die mannen doen hier gouden zaken). Ondertussen waren Maarten, Wim en ik reeds naar de bike check-in gereden. Wat een kapitaal staat er daar allemaal samen. Van de beste prof tot de gewone deelnemer rijden ze met de meest moderne race-bolides. Aangezien ik nu ook een persaccreditatie heb (wat een blog onderhouden allemaal niet doet he) kon ik alle toppers van dichtbij bewonderen. Straks moeten we nog voor de gazet gaan werken :-). Michael kwam, zoals het een topper past, pas op het laatste ogenblik zijn fiets afgeven. Nadien ben ik met mijn kamergenoten er nog ene gaan drinken bij een mooie blondine. En Wim zat weeral eens aan de "goeie" kant :-).

Thuis gekomen moest Maarten nog een beetje babysitten, Jelke krijgt wellicht tandjes en is een beetje koortsachtig. Ze zal de dag van haar eerste tandjes wellicht nooit vergeten. Annick moest immers al het materiaal klaarzetten dat morgen moet meegenomen worden.

Na een veel lekkere pasta avond dan gisteren hebben Wim en ik onze route voor morgen nog eens overlopen. Als alles goed gaat zien we Michael 14x, Maarten zal trachten per fiets Michael te volgen tijdens het lopen en moest er toch nog iets mis gaan hebben we nog altijd Jan op zijn skates om in te grijpen. Annick zal haar ventje en Jelke haar papa op Palani road aanmoedigen.

Volgens mij is de atleet en het "team" klaar voor de wedstrijd.

Zoals gisteren beloofd onze pronostiek voor morgen.

Zonder dat we van elkaar weten hebben we onze prono opgesteld.

Wim : 1) Alexander, Michael 90ste en 3e in zijn age-group en eindtijd 9.06.45 u.

Maarten : 1) Mc Cormack, Michael 47ste en 3e in zijn age-group en eindtijd 9.07.21 u.

Randal : 1) Alexander, Michael 60 ste en 4e age-group en eindtijd 9.06.32 u.

Eigenaardig de eindtijd van Michael schatten we alle drie rond dezelfde tijd. Ook Michael heeft zijn pronostiek gegeven maar heeft deze aan ons nog niet bekend gemaakt. Pas na de wedstrijd gaat de verzegelde enveloppe open.

Natuurlijk hangt alles ook af van de weersomstandigheden. Nu is het aan het regenen en morgen spreken ze van veel wind en in de namiddag regen. Voor onze champ zou dat niet slecht zijn. In het fietsen (zijn sterkst onderdeel) kan hij de concurrentie een dreun verkopen en regen bij het lopen komt hem ook goed uit. We zien het eigenlijk wel zitten !!!!!!!!!!!
Natuurlijk hopen we ook op een Belgische overwinning, wie daarvoor moet zorgen is ons gelijk, Marino, Rutger, Luc of Bert.

Nu gaan we vlug slapen want we moeten er om 3.30 u. uit.

groetjes,

Randal

De spanning neemt toe

Hoi,

Nog twee keer slapen voor ons, voor jullie 1 keer. Bij ons stijgt de spanning, aan Michael is er zoals steeds niks te merken, maar bij Wim en mij stijgt de spanning. Maarten blijft er voor zijn eerste keer heel rustig bij. Annick heeft de ganse dag genoten van haar verjaardag en bij Jan zit het van binnen denk ik. Want als SMO-manager moet hij toch ook gespannen rondlopen enkele dagen voor DE wedstrijd van jaar van zijn kopman (sorry andere SMO-ers). Ook bij Jelke merk je geen spanning zij geniet hier iedere dag van het heerlijk leventje op Hawaii.
Na de inkopen zijn we met de ganse bende naar het zwembad getrokken, Michael diende nog voor een laatste keer het water te voelen. Er waren ook veel toppers aanwezig o.a. Kraft (niet van de kaas he), Al Sultan (winnaar 2005), Chabaud, Bayliss (niet van de drank), Commerford en Loic Helin (misschien een onverwachte outsider bij de Belgen ?). Stadler den diene had het beter op, hij zat op het terras van de Lava Java.
Na een half uurtje zijn Wim en ik vertrokken naar het verhuurbedrijf van onze auto, we kregen steeds de melding dat de olie moest ververst worden en we konden toch geen risico's nemen voor zaterdag. Alles was vlug in orde gewoon op een "knopje" duwen en we konden verder.
Nadien het loopparcours verkend en het ziet er alles behalve goed uit. Na al onze berekeningen (Wim heeft de ganse middag zitten rekenen) zouden we onze Champ 10 keer zien tijdens de marathon. Maar als het tegen gaat kan het ook 5 keer zijn. Met de auto is het hier zeer moeilijk, wat een verschil met vorig jaar Florida. Het was niet meer mogelijk om een fiets te huren, een scooter kan misschien nog redding brengen, maar waar moeten we die nog vinden op 1 dag van de wedstrijd en ik zie me al zitten achter Wim zijn rug.
Nadien zijn we iets gaan eten bij een Hawaiaanse Thai en misschien geloof je het niet maar het was zeer lekker. Voor de aanvang van de pasta party hebben we zoals beloofd Annick haar fles champagne overhandigd en een andere flesje genuttigd. De pasta party was net als 2 jaar geleden niet veel soeps, al was het eten nu toch wat beter. Maar al die Amerikaanse speeches, ze kunnen het nogal uitleggen hoor.
Morgen staat de bike check in op het programma en kunnen we de bolides van de toppers eens van dichtbij bekijken. En wat de dag nog gaat brengen blijft momenteel een raadsel. Wellicht vroeg bloggen zodat we ook vroeg kunnen gaan slapen want op zaterdag moeten we om 3.30 u. uit bed denk ik. Start wedstrijd : Profs om 6.45 u. en age-groupers met Michael (in age-group 25-29) om 7.00 u. Dus Belgische tijd 18.45 u. en 19.00 u.
Als afsluiter voor vandaag zou ik nog een oproep willen doen. Wij vernemen hier in Hawaii dat onze Blog en de website van Michael zeer veel bezocht wordt. Ik wil bij deze aan jullie vragen om een berichtje op de Blog achter te laten. Het zal voor Michael een steun zijn om de triatlon tot een goed einde te brengen.

groetjes,
Randal
P.S.: Morgen bloggen we zeker onze pronostiek voor zaterdag en info hoe je de wedstrijd in Belgie kan volgen.

Den toerist uitgehangen

Na het voorstellen van mijn kamergenoten op de blog kregen we vanmorgen nog het bezoek van Mieke de Craene (deelneemster uit Zelzate) en haar partner Kurt V.H. Nadien zijn we vlug vertrokken voor onze toeristische uitstap. Jan kon jammerlijk genoeg niet mee.
Het was een zware dag, 263 miles (zo'n 420 km) afgelegd met een bezoek aan South Point (het meest zuidelijk punt van de USA. Een koffie'tje gaan drinken bij een plaatselijke koffieboer, die notabene zijn chocolade uit Belgie laat overvliegen. Een wandeling op Black Sands beach (= een strand met zwart zand !) waar we zeeschildpadden aantroffen en dan nog een paar uur op zoek naar echte lava van de nog steeds werkende vulkaan hier op het eiland en dit in het Volcano park. Voor mij was het allemaal niet nieuw (in 2006 ook deze uitstap gemaakt) maar geen probleem ik heb met veel plezier gids gespeeld voor mijn twee vrienden. Ook waren er in het Volcano park sinds mijn vorig bezoek heel wat uitspattingen geweest (van de vulkaan he). Om half zeven hebben we de terugreis aangevat zodat we pas na 21 u. "thuis" waren. Onze atleet, zijn vrouw en dochtertje lagen dan al te ronken in hun Condo. Ook Jan was wellicht al in dromenland of was zijn boek nog aan het lezen. We hebben ze dan ook niet meer gestoord.
Met ons drieen hebben we dan een lekkere maaltijd klaargemaakt en nog wat nagepraat over de voorbije dag. I.v.m. Michael weten we niks nieuws, maar ik lees op zijn site dat het met de fiets in orde is (oef). Wel een volledig nieuw stel "cranks" geinstalleerd i.p.v. 1 rondeeltje.
Morgen terug een zware dag wellicht : Annick is jarig, we willen het loopparcours eens deftig verkennen zodat we weten waar we Michael tijdens de marathon kunnen zien, er is de briefing voor zaterdag en 's avonds is er de pasta party nadien gaan we er eentje drinken (om onze zenuwen onder controle te krijgen) en we maken onze pronostiek voor zaterdag.
Dus terug een ganse boterham en wellicht veel nieuws morgen.

Groetjes,
Randal
@ Wim Dobbelaere : ik heb het niet allemaal voor het zeggen hoor :-)

Mijn kamergenoten

Aloha,

Voor we vandaag op uitstap vertrekken wil ik mijn kamergenoten de kans geven om zich voor te stellen aan jullie.

Aloha,

Ik ben een van de kamergenoten van onze hoofdblogger Randal. Ik heb zelfs de eer om met onze vriend het bed te delen. Ben voor het eerst mee op groot avontuur naar andere kant van de wereld om voor onze gemeenschappelijke vriend Michael te supporteren. Heb Michael een jaar of 10 geleden leren kennen via mountainbike-club Stormy Weather. Samen gingen we zondags in de vroege uurtjes via de veldwegen Belgie verkennen. Zelf ben ik van Lokeren, maar de weekends bracht ik vaak door in Kaprijke, daar men vader daar woont. En als jonge gast moet je toch iet te doen hebben en ging ik dus via Cycloon (Jomasport in den tijd) zondags mee fietsen.
Met het ouder worden werd er minder zondags gereden, jaarlijks gingen we nog wel op clubweekend .
Momenteel woon ik nog steeds in Lokeren, ben werkzaam in Kerncentrale te Doel en heb een fantastische vriendin uit Beveren. En tja op zo momenten gaan Lokeren en Beveren geweldig goed samen.
Dit jaar ben ik ook met Michael meegeweest naar Portugal om hem gezelschap te houden, en nu ben ik dus in Hawaii om te supporteren maar ook te genieten van de omgeving, want is hier alleszins heel knap. Ben benieuwd om zaterdag het evenemt mee te maken, denk dat wel de moeite zal zijn. Zal alleszins supporteren voor onze champ zoals ik nog nooit gesupporterd ga hebben.

Maarten


Aloha, Aloha

Allez, dan zal ik me ook nog maar eens voorstellen. Ik dacht eigenlijk dat de meesten me al kennen, zeker na onze avonturen op de Ironman in Florida vorig jaar, toen Michael zich kwalificeerde voor Hawaii. Toen lachten we er nog mee dat we naar hier zouden komen, maar ondertussen is het dan toch zover.
Ik ben dus Wim .Voor wie me niet kent : de pa van Sander Dobbelaere ( hij droomt van Hawaii en werkt er ook langzaam naartoe). Ondertussen moet ik Sander in de triatlonwereld niet meer voorstellen, want hij heeft toch al wat getoond in de afgelopen 2 jaar. Fiere vader dus. Ik ben de man van Moesch ( van het Moeschtuintje - beetje reclame mag ook he) en de papa van Bas ( 12 jr - jonge atleet bij Boslopers Lembeke en KAA Gent, maar ook nog wat fietstalent in de jonge benen). Een sportieve familie en dat verraadt dus ook de motivatie om hier te geraken, tesamen met 1 van de grootste sportfanaten van onze streek.
En dus zijn we terug bij onze vriend Randal : hij heeft inderdaad voor het jongere gezelschap gekozen want ik moet nu wel in de living slapen, omdat hij het bed beneden wil delen met Maarten . Maar ze staan toch om 6 uur aan al mijn bed om me wakker te maken . Dat dachten ze toch, maar de koffie is dan al klaar en het ontbijt al gemaakt !
Het gaat hier dus zeer goed tussen ons . Perfecte sfeer, aanvullende humor, gemeenschappelijke interesse aan Triatlon en aanverwante sporten, allen supporter van de 32 Belgen ( en de bijna Belgen) en natuurlijk de trouwste fans van Michael. Allez, als het van Randal, Moesch en Ilse afhangt, staan we hier volgend jaar terug. Voor de kwalificatie zorgt Michael wel : het liefst al zaterdag al door in zijn age-group te winnen. Sander volgt wel .

Genoeg gekletst nu en vanaf vanavond terug het woord aan onze superblogger ( dat is een woord zo groot als het gewicht dat hij hier in de schaal legt). Ik moet hier nu stoppen want op mijn werk lezen de chefs ook al mee. Kwestie van het nog een beetje leefbaar te houden.
Vele groeten aan allen die ons dierbaar zijn en aan allen die hier af en toe eens meelezen.

Wim


P.S.: Voor foto's en ook wat verhaaltjes over hier ter plaatse kun je terecht op: www.michaeldewilde.com

Dagje in teken van IM zaterdag a.s.

Aloha,

Gisteren hebben we dat pintje nog gedronken hoor. Maar dat hadden jullie wel verwacht ook zeker.Vandaag stond volledig in teken van zaterdag a.s.Na het ontbijt ging Michael nog eens de stille oceaan verkennen. Wij allemaal mee naar de pier in Kailua. Tijdens zijn verkenningstochtje hebben wij gelukkig nog kaarten op de kop kunnen tikken voor de pasta party van donderdag a.s. en nog belangrijker, ook voor de award party op zondag. Want Michael op het podium in Hawaii wil ik voor geen geld missen. Hiermee wil ik zeggen dat hij in de eerste tien gaat eindigen van zijn age-group (tussen 25 en 29 jaar). En liefst zo hoog mogelijk.Nadien moest Michael zijn papieren gaan ophalen op het wedstrijdsecretariaat. Hou nummer 1625 maar in de gaten zaterdag. Dan even naar de shop van de IM en een kleinigheidje gaan eten in het restaurant van de fitnesszaal. Amai daar komen ook serieuse kalibers hoor. Op dat ogenblik stond Michael zijne fiets reeds bij de "fietsmaker". Ken er niet veel van maar er is een soort "ringetje" kapot aan zijn trap-as geloof ik. Op zich geen probleem maar ..... Dat onderdeeltje is in gans Hawaii niet te verkrijgen. Terwijl er in Kaprijke, bij Cycloon, duizenden (een beetje overdreven hoor) liggen. Direct werden er diverse pistes opgezet , overvliegen vanuit Belgie maar via DHL kan het er nooit meer op tijd zijn tegen vrijdag, via een prive-koerierdienst maar dat is niet te betalen !!!!!! (durf de prijs zelfs niet te vernoemen) ofwel nog een supporter laten overvliegen met dat ringetje. Maar wie kan en wil zich vrijmaken morgen ? Morgen gaat Michael op zoek naar een oplossing, toch blijft hij er zo kalm bij. Moest dit met mij gebeuren gans Hawaii staat op zijn kop, op 4 dagen voor de belangrijkste wedstrijd van het jaar ! Wij (Chauffeur Wim, Maarten en ik) waren op dat ogenblik. gaan kijken waar we Michael zaterdag kunnen zien tijdens het fietsen. We gaan voor 6x maar dan moet alles meezitten. Op een bepaalde plaats hebben we een speling van 10 min. dan mag het verkeer in Kona niet te moeilijk doen. Een fiets, om het lopen te volgen, heb ik ook nog niet op de kop kunnen tikken. Ik kon er eentje kopen voor 40$ maar de verkoper was niet aanwezig, bij het terugkeren was hij al verkocht !!! De atleten parade was ook niet veel soeps. Zoals steeds het geval stuurden de toppers hun kat. Michael had net een koppeltraining achter de rug en was ook niet aanwezig:-). Nog even een bezoekje gebracht aan het "Iron Man Village" en dan gaan eten bij de Fam. De Wilde-Caneele. Jelke steelt hier ook iedere dag de show, gisteren in het water bij het snorkelen, vandaag op de "kazou" (blaasinstrument), hoe moeilijk het is om dit instrument te 'bespelen' moet je maar eens vragen aan Annick :-). Morgen zal de blog in teken staan van de eilandrondrit die ik ga maken met Wim, Maarten en misschien Jan (als hij op tijd uit zijn bed is). Zo zijn Michael en Annick ook eens verlost van ons. Als jullie (M en A) echt helemaal alleen willen zijn kunnen we Jelke ook meenemen hoor.

groetjes en tot schrijfs,
Randal

Spanning en ontspanning

Hoi,

Hier zijn we terug met het nieuws van de dag.
Spanning en ontspanning, je zou denken spanning voor Michael en ontspanning voor ons. Maar vandaag was het net andersom. Vanmorgen (=maandag) boottochtje op de Stille oceaan gekoppeld met een ontbijt en een BBQ op de boot en een snorkeluurtje. Heel ontspannend dus voor Michael. Maar wij ..... das wa d'anders. Zoals gisteren reeds gemeld geen valiezen aanwezig. Dus vanmorgen nog wat inkopen gaan doen. Pet en zonnebril voor mij en hemd, t-shirt, short voor Wim. We hadden nogal wat te kort maar dit :-) konden we lenen bij onze vrienden.
En dan de boot op. Ook al niet mijn lievelings vervoersmiddel. Na de middag mocht Wim contact opnemen met de vliegmaatschappij. De valiezen van Maarten en mij wisten ze zitten maar van deze van Wim was er geen spoor (stress). Dan maar eens gaan kijken naar het vliegveld maar geen nieuws. Wat inkopen gaan doen voor de komende dagen, een douchje nemen en dan terug naar de luchthaven. Inmiddels kon Michael genieten van zijn siesta en eventjes zijn benen strekken op het loopparcours.
Bij de aankomst op de luchthaven waren de valiezen van Maarten en mij reeds terplaatse (oef). Maar van deze van Wim konden ze niet zeggen waar ze was. Iedereen dacht "Die ziet hij niet meer terug". We zijn nog vlug wat gaan eten in 't stad en dan gaan slapen. Nog maar pas in onze Condo aangekomen, "ring ring" telefoon. De vliegtuigmaatschappij !!!! Ook Wim zijn valies staat op de luchthaven. Nu ligt Maarten reeds te maffen, ik zit te bloggen en onze Wim staat al een twintig minuten buiten op zijn valies te wachten. Ze komen ze thuis afleveren (als dat maar niet in 't Meuleken is).
Vanaf morgen kan onze reis echt beginnen !!! Alhoewel : De Iron Man koorts begint hier te stijgen. Vandaag Stadler (winnaar in 2006, toen we hier ook waren) tegen het lijf gelopen (figuurlijk he, want anders moet hij zaterdag niet meer starten) Ook Beke en Verbinnen ontmoet op de luchthaven ze kwamen hun vrouwtjes afhalen denk ik. Morgenochtend gaat Michael het zwemparcours verkennen, en smiddags nog eens de benen los fietsen. Om 17 u. is er dan de atletenparade. Ik tracht morgen een fiets op de kop te tikken om zaterdag het lopen te volgen.
Wim komt net binnen met zijn valies en nu kunnen we allemaal rustig gaan slapen.
Of drinken we er nog 1 Wim ?


Saluutjes,
Randal

Wij zijn aangekomen, maar .......

Aloha,

Wij zijn er maar het is wat geweest zulle.
Begon al in Zaventem, vlucht had 25 min. vertraging en voor onze aansluiting in Londen naar LA hadden we maar 1u.10min. Met de hulp van een vriendelijk meisje van British Airways waren we net op tijd om te boarden. Eens we op het vliegtuig zaten kregen we de melding dat hij niet kon vertrekken daar er een aantal personen niet aan boord waren. Hun bagage moest er uit (1u. vertraging). Niet zo erg want in LA hadden we 6u. tijd om in te checken naar Kona (Hawaii). Eens in LA aangekomen, na een vlucht van 11u., begon het ..... Geen valiezen van ons te zien ! (Zouden ze de onze er uit gehaald hebben ?) Reden : Door de late aankomst in Londen was er geen tijd meer om onze bagage aan boord te brengen. Net voor het inchecken naar Kona kregen we weer een beetje hoop, we liepen (Ex-)triatleet J. Van Den Broeck tegen het lijf en hij was met een latere vlucht in LA aangekomen. Dus dachten we dat onze bagage wel zou mee zijn met deze vlucht. Helaas ...... in Kona kwamen tot de constatatie dat we (Wim, Maarten en ik) geen bagage hebben voor de eerste dagen. Normaal zullen ze maandagavond (dinsdagochtend bij jullie) aankomen. We zijn in blijde verwachting. Maarten en ik hebben wel wat reservekledij in onze handbagage zitten, maar Wim moet straks gaan winkelen. Na het ophalen van onze wagen (nen mooie bak) zijn we samen met Jan, Michael, Annick en Jelke (ze stonden ons op te wachten op de luchthaven met de traditionele bloemenkrans) naar onze Condo gereden. Ons appartementje is zeer in orde. Nadat we 31 u wakker waren, zijn we vlug gaan slapen maar 3u. later (nu 3u.15 in de nacht) zitten we hier alle 3 klaar wakker een toastje te eten en te bloggen. Gelukkig had Wim zijn oplader voor de PC in zijn handbagage gestoken want de mijne zit in mijn valies.

Naar het schijnt zitten er veel van de Belgische delegatie (Marc Herremans, Frederik en Luc Van Lierde, Marino VH en Bertje Jammaer) hier in de buurt. We zullen ze de eerst komende dagen eens gaan spotten.

groetjes,
Randal en Co
P.S.: Michael ziet er moe uit maar twas al laat en wellicht ook zware trainingweken achter de rug.

We zijn klaar om te vertrekken

Hoi,

Zaterdagavond 23.45 u. net thuis van een feestje. Om 5.15 u. komen ze ons halen om te vertrekken naar Kona (Hawaii). Wellicht liggen mijn mede reizigers (Maarten en Wim) reeds te slapen.

Hopelijk kan ik wat slapen op het vliegtuig want het zal een kort nachtje worden.

Vanmiddag en vanavond eventjes paniek want de laptop en de blog deden het niet meer. Met hulp van Luc Roets is alles toch nog in orde gekomen. Waarvoor dank.

Volgende blog maandag vanuit Hawaii.



groetjes,
Randal