Terug in Belgie

Beste Bloggers,

Sinds zondagochtend zijn we terug op Belgische bodem. We zijn om 6.05 u. geland in Zaventem.
Alles verliep zeer vlot op de terugreis, enkel op de laatste vlucht van New York naar Brussel hadden we een paar uurtjes last van turbulenties en luchtzakken. Bij aankomst in Zaventem was het enkel nog even wachten op onze bagage en de fietskoffer. Hier was er wel een probleemje, bij een of andere controle hebben ze het slot van de fietskoffer naar de vaantjes geholpen. Vlug nog een klacht indienen en dat door de douanecontrole naar buiten. Groot was onze verrassing wanneer we in de inkomhal toekwamen. Een 15-tal mensen stonden ons daar op te wachten met spandoek en ze hadden zelfs een liedje gecomponeerd. Dank u Tante Ingrid.
Na een drankje (voor mij mijne eerste blonde Leffe in 3 weken !!!) reden we huiswaarts. Tot nu toe heb ik nog niet veel last gehad van de jet-lag. Michael & Annick echter worden 's nachts steeds rond 3u. wakker. Dan lig ik nog steeds lekker te ronken in mijn bedje hoor.
Hopelijk krijg ik in de toekomst nogmaals de kans om zo een manifestatie live mee te maken want ik heb me de voorbije drie weken super geamuseerd. Ik hoop dat jullie ook genoten hebben van deze blog en nogmaals bedankt voor jullie bezoekjes en reacties !!!

Hopelijk tot een volgende Iron Man of iets anders !
Groetjes Randal
P.S.: Ik zou graag een paar mensen speciaal willen bedanken :
- Mijn persoonlijke sponsors : Jef en Franky
- Mijn vriendin Darline
- Iron Man Michael & vriendin Annick
- Olivier (voor het aanmaken van de website voor de blog)

Ook aan mooie liedjes komt een einde

Aloha Bloggers.

Na een paar dagen van stilte (ik weet daarom ook niet als er nog mensen dit gaan lezen), ben ik hier nog eens terug met de laatste blog uit Hawaii. Misschien volgt er nog ééntje uit Sente zondag a.s.
De laatste dagen hebben wij er nog eventjes van geprofiteerd hoor !!
Wij hebben tal van uitstapjes gedaan hier op Big Island en serieus van het leven genoten. Het was hier prachtig weer, maar ook in ons Belgenlandje heb ik vernomen.
Het is hier nu donderdagavond 23.00 u. en morgenavond om 21.25 u. stijgen we op richting L.A. van daaruit vliegen we naar New York om dan de verplaatsing naar Brussel te maken. Normaal landen we om 6.35 u. zondagochtend op Zaventem. Morgen wordt het inpakken geblazen en dan nog eens ontspannend gaan golfen en nog wat gaan winkelen.

Tot zondag !!
groetjes Randal
P.S.: Michael is volledig hersteld van de Iron Man. Hij heeft reeds een paar lichte trainingen achter de rug. Maar ......... ook hij heeft van het leven genoten. Foto's volgen nog denk ik.

Wat kan sport mooi zijn.

Aloha,
Zoals beloofd in de vorige blog, nu iets meer info i.v.m. de Iron Man Hawaii 2006.

Michael behaalde de 169ste plaats zaterdag ll. Wellicht hebben de meesten onder jullie dit op één of andere manier reeds vernomen. Zijn eindtijd was 9 u. 35 min. 14 sec. Ruim onder de 10 u. dus. Voor het wedstrijdverslag en de belevenissen van Michael tijdens de wedstrijd verwijs ik naar zijn website. www.michaeldewilde.com. Tevens staan er onder de rubriek "foto's" prachtige beelden van die dag.
Bij deze wil ik wel nog wat randinfo geven hoe ik die dag beleefd heb.
Wat een organisatie !! Al die medewerkers/vrijwilligers, en niet van de minste hé. Voor de insiders : een bekende naam uit de triatlonwereld Peter Reid (3x winnaar in Hawaii) werkte zelfs mee.
Dit vergeet ik NOOIT meer. Ik die zoveel van sport hou, dit mogen meemaken dit is de MAX !!
Tijdens de dag heb ik meermaals kippenvel gevoeld. Enkele voorbeelden :
- 1696 (dit hebben we vandaag vernomen) deelnemers die in het water liggen te wachten op de start. Het wordt muisstil en dan ..... het kanonschot. De hel barst los !!!
- De eerste atleten die uit het water komen. Luc Van Lierde die als eerste vertrekt bij het fietsen.
- Michael die uit het water komt en de eerste passage van hem in Palani Road (heuvel). Hier was ik er eventjes niet gerust in. Dit was een plaatselijke ronde en hij bleef maar weg. Maar de ronde was heel wat langer dan we gedacht hadden. Maar zijn blik naar ons tijdens deze doortocht stelde ons gerust.
- Marc Herremans op Palani aangemoedigd door tal van Belgen. O.a. Kim Gevaert en vriend (vriendelijke mensen zulle), Ozark Henry, trainer Paul Vandenbosch en begeleider Dirk Van Gossem. Man man man wat was dat afzien voor Marc !!!!!!!
- Normann Stadler start als eerste aan de afsluitende marathon. Hij sluit het fietsonderdeel (180km) af aan een gemiddelde snelheid van bijna 42km/u. !!! Ongelofelijk hé. Een nieuw wedstrijdrecord in het fietsen.
- Het standhouden van Bink (Marino Vanhoenacker, hij wint in de laatste rechte lijn nog een spurt voor de 6e plaats) en de opmars van Rutger Beke (4e).
- De aankomst van de winnaar N. Stadler iedereen (en het waren er veel) gaat uit de bol.
- En dan HET moment : Michael in de laatste rechte lijn. Gaan we foto's kunnen maken ? Al dat volk ! Van een vrijwilliger mogen we eventjes plaats nemen op de perstribune. Maar dat is zonder de security gerekend. Een ventje van wel 180 kg komt ons wegschoppen ! Annick krijgt het bijna. Gelukkig komt er een persfotograaf ter hulp. Hij neemt voor ons de foto's. De tranen staan in mijn ogen als Michael op het aankomst podium komt.
- Om 22.30 u. nog eens terug naar de aankomst. Nog steeds komen er atleten binnen. Ook zij krijgen een nooit te vergeten ontvangst. De tijdslimiet bepaald dat je mag binnen komen tot 24.00 u. Om 23.59.03. komt Sister Madonna Buder over de finishlijn. Zij is 76 jaar !!! en doet voor de 17e keer mee. Ook zij heeft het gehaald !! De ganse stad staat op stelten !!!

Ik hoop het tegenovergestelde, maar ik denk dat ik zoiets nooit meer zal meemaken.
Bij deze nogmaals bedankt Franky en Jef.

Vandaag (zondag bij ons hé) was het veel rustiger. Michael had een beetje last maar het viel zeer goed mee.
Beke en Al Sultan konden veel slechter bewegen vandaag.
Vanmiddag een strandje opgezocht, in de vooravond telefoon van Radio 2 Oost-Vlaanderen (straks worden we nog BV's !). De VRT heb ik vandaag ook nog gezien, wie weet .......
Vanavond was het dan de officiele prijsuitreiking met diner. Terug zeer veel volk, gelukkig vonden we een plekje bij andere Belgen O.a. Bert Jammaer, Jonas Roels, Jim Beuselinck. Best gezellig. Jim werd gehuldigd voor zijn overwinning in zijn age-group. Net als Mark Herremans.

Ik zal maar afsluiten voor vandaag, Annick en Michael zijn al een paar uurtjes gaan slapen en ik ziet hier maar te tokkelen.
Tot van de week nog eens,
Alvast bedankt aan iedereen die ons gesteund en meegeleefd heeft en dat zijn er heel wat !

BEDANKT !!!!!!!

Mvg,
Randal
P.S.: In de voorbije verslagen stonden er hier en daar wellicht een aantal taalfouten, sorry hiervoor. Maar ik denk dat het voor iedereen toch goed te volgen was hé.

Eventjes kort

Beste Bloggers , Aloha !!

Hawaii kent MICHAEL DEWILDE

Voor de mensen die het niet gevolgd hebben. Hij werd na een prachtprestatie 169 ste !!! Op bijna 2000 atleten en dit in een tijd 9.35.14 (officieus), dus zeker ruim onder de 10 u. Krijg er de tranen van in de ogen.
Wat een moment als hij over de finisch liep. Deze beelden waren rechtstreeks te bekijken op www.ironmanlive.com.
Een uitgebreid verslag volgt later want nu gaan we FEESTEN !!!!!!!!!!!!!!

Santé

Mvg,
Randal

D-DAY

Aloha Bloggers,
De dagen zijn voorbij gevlogen. Nog iets meer dan 9 u. en dan is het zo ver ! Dan start de 28ste Iron Man van Hawaii. En het gaat een legendarische worden. Want voor de eerste maal staat er een deelnemer uit "Sente" aan de start. Ik heb het geluk gehad om de laatste 10 dagen van Michael zijn voorbereiding te mogen meemaken hier in Kona. Wellicht is er voordien al uren, dagen, weken, zeg maar maanden hard labeur aan vooraf gegaan. Wat ik hier de laatste dagen van hem gezien heb, en ik twijfel er niet aan dat het voordien ook zo was, kan ik enkel maar concluderen dat Michael er alles (zowel op het gebied van training, voeding enz..) aangedaan heeft om morgen een mooi resultaat neer te zetten. Michael go for it !
Vandaag heeft Michael nog eventjes de drie sporten beoefend en de benen voelden goed aan zei hij zelf. Dus het vertrouwen is er. Ik merk wel dat hij iets meer zenuwen heeft dan anders. Maar hoe zou je zelf zijn aan de vooravond van je eerste Iron Man in Hawaii. In feite voel ik het ook bij mezelf dat ik zenuwachtiger loop dan voorheen. Wat moeten we verwachten ? Wanneer we ten rade gaan bij triatleten die hier al meermaals deelgenomen hebben zeggen ze bijna allemaal, de eerste maal op Hawaii moet je enkel genieten. Maar ik ken Michael al een beetje, hij zal wel genieten maar zal voluit gaan voor een tijd. De voorbije dagen heb ik van veel mensen op de blog of via e-mail de vraag gekregen : Wat is zijn doelstelling ? Veel is afhankelijk van het weer. Het is hier zo wisselvallig. De ene dag veel wind de andere heel wat minder. De voorbije dagen spraken ze van storm. Deze heeft ons eiland nog niet bereikt (hopelijk morgen ook niet). Momenteel ( het is hier na 21.30 u. op vrijdagavond) valt de regen met bakken uit de lucht. Maar tijdens de dag is het meestal tropisch warm. Wij hopen morgen op gunstige weersomstandigheden (wind mag er wel zijn hoor, dan kan hij in zijn favoriete onderdeel, het fietsen, meer winst boeken). Bij gunstige omstandigheden hoopt hij op een tijd onder de 10 u. dit voor 3,8 km zwemmen,180 km fietsen en de afsluitende marathon (42,195 km).
In de vooravond moesten we naar de bike check in. Alle fietsen en toebehoren (ook de
sportvoeding voor tijdens de wedstrijd) moet hier afgegeven worden. Was me dat daar een overrompeling, bijna 2000 atleten die daar hun fietsen komen plaatsen. Alle atleten hebben/hadden hun fietsen prachtig opgepoetst. Echte pareltjes waren er bij (kijk maar eens naar de nieuwe reeks foto's op www.michaeldewilde.com) Met dit regenweer zal er daar morgen niet veel meer van te zien zijn denk ik. Ook hebben sommigen hun fietsschoenen reeds op de trappers bevestigd, het water zal er in staan vrees ik.
Voorts kan ik jullie nog meedelen dat Michael reeds van 19.30 u. in zijn bed ligt. Want we moeten om 3.45 u. !!! uit de veren. Ik denk dat ik ook maar ga slapen. Want ook voor ons (Annick en ik) zal het morgen een spannende, vermoeiende en hopelijk een nooit te vergeten dag worden !
Normaal tot morgenavond (bij jullie dus zondagmorgen)
Groetjes,
Randal

Carbo Loading Party + Oproep

Amaai het ging weer mee zulle vorige nacht. Met al die Gecco's (een soort hagedissen, en de lievelings dieren van Annick) hier op ons terras, dinsdagnacht zat er zelfs ééntje binnen in mijn kamer verdomme. Ik begin er nu ook al van te dromen, om half vier vanmorgen heb ik hier de boel op stelten gezet (ik heb het zelf niet gehoord hoor). Maar Michael kwam mijn kamer binnen gelopen en dacht er iets gebeurd was. Darline zal hiervan niet verschieten denk ik, zij maakt dit geregeld eens mee.
Veel stond er vandaag niet op het programma voor Michael, nog eens in de oceaan zwemmen,
zich onder handen laten nemen van DRIE osteopaten (1 man en 2 vrouwen, en dat ééntje kon niet van Michael blijven, dat heb ik wel gezien !) nadien veel rusten en na de middag wat loslopen en nog een uurtje naar de kiné (die triatleten hebben wel een leven zeg). Toen was het al tijd om ons naar de Carbo Loading Party te begeven. Al dat volk !!! Moest Sylvie (de kokkin van de pasta's op Michael zijn benefietavond) dit per toeval lezen, de jouwe waren veel
lekkerder hoor !! Wel een echte Amerikaanse avond, al de optredens en speechen konden gevolgd worden op 3 videowalls (ben niet zo dicht geweest dat ik kon zien of ze van Philips waren, wellicht wel want de beeldkwaliteit was zeer goed). De dranken bij de pasta vielen mij wel een beetje tegen. Pepsi cola, fruitsap, plat water en verschillende Gatorade producten. Ik heb toch liever een glaasje wijn ! De hemel kleurde donker boven ons hoofd en Michael had zijn nachtrust nodig. Toen we een half uurtje thuis waren barste er een onweer los boven Kona, dat zal op die pastaparty rennen geweest zijn. Hopelijk blijven we zaterdag gespaard van zo'n weer. Al spreken sommige weerberichten over storm !!!
Als afsluiter voor vandaag zou ik nog een oproep willen doen. Wij vernemen hier in Hawaii dat onze Blog en de website van Michael zeer veel bezocht wordt. Ik wil bij deze aan jullie vragen om een berichtje op de Blog achter te laten. Het zal voor Michael (en ook een beetje voor Annick en mij) een steun zijn om de triatlon tot een goed einde te brengen.
Groetjes,
Randal

Het aftellen is begonnen

We voelen het nu vlug naderen ! 21 oktober is niet ver meer af. Michael blijft er op het eerste gezicht rustig bij. Toch merk ik aan hem dat de dag steeds dichter en dichter komt. Hij kan ook steeds rekenen op zijn vriendin Annick die altijd voor hem klaar staat. Sinds gisteren is hij begonnen met Carbo loading. Voor de leken onder ons, dit is het opnemen van veel koolhydraten. Dus het eten van bv. veel pasta's, rijst enz... Hier ben ik ook wel een voorstander van. Thuis kan ik rekenen op de kookkunsten van Darline (zeer lekker). Maar ook Annick kan dit zeeeeeer lekker klaarmaken (waarvoor dank).
Veel stond er vandaag niet op het programma. Deze voormiddag een aantal uurtjes fietsen nadien een hapje eten en dan wat rusten. Om 15.30 u. stond dan de briefing voor de atleten op het programma. Je kon die briefing ook al om 12.30 u. volgen maar dan in het Japans !! Wij hebben maar gekozen voor de Engelse versie al bleef het volgens mij hetzelfde, want diverse sprekers waren achteraan, waar wij stonden, onverstaanbaar. Nadien hebben we, net als gisteren, nog een bezoekje gebracht aan de Expo. Nu was er daar veel minder volk aanwezig (reden : ze gaven niks gratis weg) en konden we beter rondkijken. Moesten we Michael laten doen hij loopt daar een ganse week rond. Ik heb hem nu beter leren kennen en hij is een echte materiaalfreak en dit tot in de kleinste details. Zo moet het ook hé !!
Na het avondmaal hebben Annick en ik nog wat gekaart (stand 2-1 in het voordeel van Annick en ik die dacht dat dit één van mijn beste sporten was). Ondertussen ging Michael op de websites van de concurrentie surfen. Nadien was het voor Michael vlug bedtijd terwijl ik nog zit te bloggen op het terras (met een lekker budweisertje bij mij)
Hopelijk tot morgen !! Morgenavond staat er immers het banket op het programma en er moet toch iemand van de Belgen blijven tot de laatste hé.
Groetjes,
Randal

Nummer 1633

Sinds gisteren is het wedstrijdsecretariaat open. De Iron Man koorts is nu volledig losgebarsten. Ook wij hebben een bezoekje gebracht, en Michael zijn deelname bevestigd. Hij krijgt het nummer 1633 toegewezen. Hou hem in de gaten !!!
Ook hebben wij onze kaarten voor het banket op donderdag en de afterparty (en prijsuitreiking) op zondag afgehaald. Dat ziet er niet slecht uit !
In de voormiddag had Michael al gezwommen (terug was Rutger Beke daar aanwezig en met mijn kennersoog heb ik gezien dat het goed zit bij hem). In de namiddag stond er nog een korte trainingsloop op het programma en nadien (we moesten ons haasten) was er de Iron Man parade, een optocht van de atleten door het centrum van Kailua - Kona. De Belgische delegatie bestaat dit jaar uit 36 atleten. Spijtig genoeg laten de toppers deze parade aan zich voorbij gaan. Na een bezoek aan de Iron Man Expo (verschillende sponsors stellen hier hun producten voor en geven bijna alles voor niets weg) zijn we nog een hapje gaan eten met triatleet Wim De Doncker en vriendin (en tevens deelneemster in Hawaii) Kristel Laureyssen. En nadien knus naar ons warme nestje en oogjes dicht en snaveltje toe.

Groetjes
Randal
P.S. : De webmaster(in) heeft mij beloofd dat er morgen nieuwe foto's op Michael zijn website komen (www.michaeldewilde.com) En het zijn er zulle !!

The day after

Aloha Vlaanderen,

Na de hectische dag van gisteren was het vandaag het tegenovergestelde !! Ook rustige dagen bestaan op Hawaii. Alles was terug open ( gisteren waren veel winkels, benzinestations enz ... dicht door de aardbeving). Vòòr het ontbijt moest Michael nog aqua-joggen ondertussen maakte ik eens kennis met mijn toekomstige hobby nl. het golfen. Wij hebben voor onze condo een prachtig golfterrein liggen. En dit heb ik eventjes bezocht. Nu nog mijn uitrusting en ik kan starten. Ik weet één ding zeker het is zeker niet zo lastig als triatlon. Moest ik niemand vinden om mijn clubs (= de stokken) te dragen dan kan ik nog altijd zo'n wagentje huren zoals iedereen hier doet. Na het ontbijt moest Michael nog een beetje los fietsen (allez Michael noemt dat los fietsen .....) Na de middag vertrokken we dan naar het meest zuidelijk punt van de USA, dit ligt inderdaad op Big Island en het noemt Ka Lae, hier ook South Point genoemd. Naast de prachtige rotskliffen en de stoere vissers kan ik enkel onze zoektocht naar schelpen, om ons Annick een dienst te bewijzen, nog vermelden. Op de terugweg nog wat inkopen gedaan voor het avondeten (lekkere zalm). En dan eens vroeg (bij Michael is het altijd vroeg hoor) in ons bedje om er morgen weer tegen aan te gaan.
Groetjes,
Randal
P.S.: Michael heeft een e-mail ontvangen van de organisatie dat alles (= Iron Man) doorgaat (oef)

6.6 op de schaal van Richter

Zondagmorgen 15 oktober zullen we niet vlug vergeten.
Zoals reeds de ganse week waren we terug vroeg uit de veren (6u.), douchje nemen en lekker ontbijten in de zon op ons terras. Opeens (7.07u.), totaal onverwacht, begon hier de ganse boel te trillen. Michael en ik dachten dat ons terras op instorten stond, maar Annick maakte ons vlug duidelijk dat het binnen hetzelfde verhaal was. Paniek alom ! We kregen de deur bijna niet open (grendel+slot) en moesten alles achterlaten, eventjes nog gedacht aan Michael zijn fiets maar daar was er geen tijd meer voor. We dachten alle 3 "Run for your life". Op de parking van ons verblijf aangekomen was er daar nog niemand aanwezig. Enkele mensen stonden buiten op hun balkon !!!! Na enkele ogenblikken waren de trillingen verdwenen, we zochten terug onze condo (een soort appartement) op om te kijken welke ravage er aangericht was. Niet te doen ...... Kaders van de muur, omlijstingen kapot, gebroken vazen en een ventilator die van het plafond op mijn bed gevallen was (wat een geluk dat ik een vroege vogel ben want dit kon ergere gevolgen gehad hebben) . Een aantal minuten nadien terug van hetzelfde !! Gelukkig nu veel minder erg (de eerste schokken hadden een kracht van 6.6 op de schaal van Richter) Toch vlug alles gefotografeerd en de eigenaars (ze wonen op het vaste land in de States) verwittigen, alles opruimen en dan met vertraging aan Michaels laatste zware trainingsdag beginnen. Deze moest starten met 40' zwemmen maar door die aardbeving was het plaatselijk zwembad gesloten er zat dus niets anders op dan te trainen in de oceaan. Met zulke golven was dit zeker geen lachertje. Nog wat toptriatleten gespot (o.a. Al Sultan, winnaar van vorig jaar en Normann Stadler, winnaar 2004) en na een Chineese maaltijd wat rusten en samen met Annick (wat zorgt ze goed voor haar ventje) Michael begeleiden tijdens zijn laatste lange duurloop (1u 35') . Die begeleiding was zeker en vast nodig want in zulke omstandigheden, tropische hitte en zeer veel wind (op dit golvend parcours reden atleten per fiets vlugger bergop met wind mee dan anderen in de tegenovergestelde richting naar beneden welke wind tegen hadden), Dus ook deze training was niet van de poes. Nu is het enkel nog wat rustig bezig blijven tot komende zaterdag en laat ons hopen dat we zaterdag of zondag (bij jullie) door een prachtprestatie van Michael voor de 3e maal de pers halen (1ste maal oplichter Saenen en vandaag was er op TV niks anders dan de aardbeving en naar het schijnt staat het vandaag al in de krant in Belgie)

Groetjes,
Randal
P.S.: Nieuwe reeks foto's op de website van Michael

Trainen en een beetje ontspanning

Trainen en een beetje ontspanning zo kan je de dag indeling van Michael samen vatten.

Vanmorgen om 7.30 gaan zwemmen in de oceaan. 40 min. op het wedstrijdparcours en hopelijk in wedstrijd omstandigheden. Nadien een bezoek gebracht aan de reuze schildpadden op het eiland. Komen bijna tot aan het strand en zijn duidelijk zichtbaar. Geen regen vanmiddag en Michael nam dan nog maar eens de fiets van stal (had het geregend pakte hij ook uit hoor) . Twee uurtjes op zijn specialized machine en direct omkleden en nog een uurtje lopen. Toen hij thuis kwam was Annick al bezig een lekkere maaltijd aan het bereiden. Ik had ondertussen op mijn eentje Kona eens verkend. Het is hier al zeer druk hoor. Honderden atleten zijn de ganse dag door aan het trainen om komende zaterdag in topconditie aan de start te komen. Na wat rond slenteren heb ik alles nog eens rustig bekeken vanop een terrasje. Wat kan het leven toch mooi zijn.
Tot morgen,
Groetjes
Randal
P.S.: Sfeer beelden zijn reeds beschikbaar op de website van Michael (www.michaeldewilde.com)

Vrijdag de 13e in hawaii

Hoi, Ik weet niet als ze vrijdag de 13e ook in Hawaii kennen maar gelukkig hebben wij er niks van ondervonden.
Zoals gisteren geschreven stond er vanmorgen een fietstraining op het programma. Om 8u. was Michael reeds vertrokken, wij (zijn vriendin Annick is hier ook) zijn dan later met de auto hem gaan volgen en oppikken. Aangezien het parcours 90 km heen en terug is, heeft hij reeds een gedacht van de lastigheidsgraad. Het is een parcours met ellelange rechte wegen met hier en daar enkele nijdige klimmetjes maar eigenlijk is het steeds golvend. Ook de wind zal het heel zwaar maken en natuurlijk de warmte. Want het was deze morgen terug zeer warm (gelukkig beschikken we over een auto met airco, maar daar heeft Michael natuurlijk niet veel aan op zijn fiets). Net als gisteren sloeg het weer na de middag terug om (buien). Gelukkig zat de fietstraining er dan reeds op. In de namiddag merkten we alle 3 de eerste verschijnselen van de jet-lag. Rusten was de boodschap !!!
Nadien nog een zwemtraining van een uur (in het gezelschap van Rutger Beke) en nadien nog een hapje eten. En dan vroeg gaan slapen. Als ik zo verder leef wordt ik ook nog een atleet !
groetjes Randal
P.S.: Gisteren wel met ons 3 een bezoekje gebracht aan Lu Lu's (Michael een cola light en Annick een Ice-tea en ik mijn eerste pintje !)

Eerste training op Hawaii

Hoi, De eerste volledige dag op Hawaii zit er bijna op (nu 23.30 Dond 12 okt)
En Michael heeft direct de koe bij de horen gevat, vanmiddag een half uurtje los zwemmen (voor de verstijfde spieren van de vlucht) en vanavond een looptraining van 1u.15. Wat een karakter heeft deze man !!!
Voor de echte triatlon fanaten : Al veel schoon volk gezien. Enkele vbn : Op weg naar het zwembad : Van Lierde en Beke en in het zwembad onze Marc Hermans, een toffe kerel zulle.
En 's avonds tijdens de looptraining kwam Michael de andere Belgische kandidaat winnaar Bink (Vanhoenacker) tegen. Alle Belgen doen er alles aan om terug een landgenoot als winnaar te krijgen. Hopelijk lukt het. Maar ook de concurentie zit niet stil hoor, reeds gezien : Thomas Helriegel (Duitser) en de winnaar van Lanzarote (waar Michael zijn selectie voor Hawaii verdiende) de Est Juhanson. Het beloofd een spannende strijd te worden. Gisteren op onze vlucht van L.A. naar Hawaii zat ook Michelle Jones (Vorig jaar 2e in Hawaii bij de dames). Ik kende haar niet (kan ook niet iedereen kennen hé) maar Michael was net een boekje over triatlon aan het lezen en ze stond op de cover (Mooie blonde madam)
Het weer valt momenteel wel een beetje tegen, deze morgen was het prachtig meer dan 30 graden. Dat is puffen zeg want ook nog een hoge vochtigheidsgraad. Deze middag sloeg het dan totaal om : bewolkt met regenbuien. Veel minder plezant.
Ook de trainingswielen die gisteren in Londen achter gebleven waren zijn hier nu terecht. Dus morgen de eerste fietstraining . Om 8.00 u. op de fiets voor 4 u. gas geven !!!
Groetjes Randal

Aangekomen in Hawaii

Aloha, hier zijn we dan voor de eerste maal vanuit Hawaii.

We zijn om 7.30 Belgische tijd (hier 19.30) geland op Hawaii.
De reis verliep van Brussel over Londen naar L.A. en dan naar Hawaii
Op enige vertraging na, maar de piloten (het waren goeie) hebben dit steeds
tijdens de vlucht ingehaald.
In L.A. eventjes paniek want Michael zijn trainingswielen waren niet mee (wel zijn wedstrijdwielen) . Maar in Hawaii wisten ze dit al en de fout is in Londen gebeurd maar ze hebben ons beloofd dat we morgenavond de wielen zullen hebben.
Mooie verblijf accomodatie op het eerste gezicht, het was hier wel al donker dus hebben we alles nog niet kunnen bekijken. Marcske Saenen diene uit de gazet heeft gelukkig het verblijf wel betaald. Met de vlucht heeft hij ons wel bij ons kl....... Hopelijk voor hem komen we hem hier niet tegen want dan gaan er ongelukken gebeuren !!!
Michael ligt er al meer dan een uur in (in zijn bed hé). En ik ga hetzelfde doen want al meer dan 32 u. wakker (op die vliegers slapen dat gaat toch niet zo goed)
Morgen of overmorgen hoor je meer van ons.

Groetjes Randal

Vandaag was het een hectische dag !!!
Wat we al enige tijd vreesden is ook uitgekomen. Marcske Saenen (diene gast waar we geboekt hebben) laat niks meer van zich horen !! Naast ons zijn er nog tal van gedupeerden. We hebben beslist om een nieuwe vlucht te boeken. We gaan woensdag (dus met een dag vertraging) vertrekken. Dus je mag donderdag een eerste reactie verwachten.
Randal

Michael & Randal in Hawaii

Vanaf woensdag 11 oktober kan je hier onze belevenissen volgen in Hawaii. Waar Michael op zaterdag 21 oktober zal deelnemen aan de Iron Man.