Het zit er op !

Vrijdagochtend 9.30 u. De laatste uurtjes op Hawaii zijn aangebroken.
We zijn volop bezig aan het inpakken, voor ons gaat het een lange terugreis worden. Onze eerste vlucht is om 12.38 u. plaatselijke tijd (00.38 u. bij jullie op zaterdagochtend) en we landen op Zaventem, als alles goe gaat natuurlijk, zondagmorgen om 7.40 u. Dit wil zeggen dat wij (Wim en ik) meer dan 31 u. onderweg zullen zijn. Dat is eigenlijk een beetje het enige nadeel aan een vakantie op Hawaii. Het was terug een prachtig avontuur. En wie weet wat brengt de toekomst nog. Bv. eens met Sander zo'n avontuur beleven, maar dat zal nog wat jaartjes duren. Want de "specialisten" die wie hier ontmoet hebben, en dat zijn er heel wat, zeggen dat je er niet te vroeg mag aan beginnen. Heb je het gehoord Sander ?
Ben ook eens benieuwd naar de plannen van Michael voor volgend jaar, hij wou hier nog niet in zijn kaarten laten kijken maar er moet toch al iets in zijn hoofd zitten. Na zijn verdiende vakantie vernemen we wel meer.
Gisteren is het er niet van gekomen om te zonnekloppen op het strand van Waikiki Beach. We hebben gekozen om nog een stuk van het eiland te verkennen. Het was terug een dag met tal van belevenissen. Op 1 dag een bezoek brengen aan een Boeddha tempel en eens langs gaan bij de Mormonen, zouden wij ons nog bekeren ? Tussendoor hebben we nog eens een aantal prachtige stranden bezocht, Wim wordt een echte surf-freak. En op het einde hebben we Waimea Valley bezocht, een prachtig natuurpark van fauna en flora en mooie watervallen.
Onderweg zijn we een paar keer goed weggekomen er was "speedgun" controle, gelukkig kon Wim nog vlug op zijn rem gaan staan. We hebben ook een Nina'tje gedaan. Zondag na de afterparty zagen we Nina Kraft (winnares Florida 2007) vertrekken en ze vloog met haar auto over een "bordure" !!! Awel we hebben da gisteren ook eens geprobeerd. Gelukkig geen schade.
Nadien hebben we nog een ommetje gemaakt door Honolulu en na een lekker etentje bij nen Italiaan hebben we 1 van onze twee stamcafe's nog eens opgezocht om afscheid te gaan nemen.
Nu ga ik stoppen want we moeten hier in ons hotel (Aloha Surf) uit-checken.

Tot in Belgie !!!!!!!!

Saluutjes,
Randal

Bezoek aan het eiland O'ahu

Hier zijn we nog nen keer.
Ondertussen is het onze 3e dag op Oahu. Wim en ik zijn hier maandagmiddag om 14.20u. plaatselijke tijd geland. Maandag hebben we de stad Waikiki nog eens verkend en zijn dan vroeg gaan slapen, want zondag was het een beetje laat (zie vorige blog).
Michael, Annick, Jelke, Jan en Maarten waren maandagochtend vroeg reeds vertrokken naar Mauhi. Zij stellen het ook goe heb ik vernomen. Hier bij ons is het niet te vergelijken met Kona. Honolulu en Waikiki zijn (groot)steden waarvan je er op Hawaii niet veel aantreft. Het is in stad de ene naast de andere wolkenkrabber die je tegenkomt, maar alles ligt vlak bij zee. Gisteren hebben we eens het eiland rond gereden (kleiner dan Big Island). En .... hier vind je wel de Hawaiaanse stranden uit de films en de boekjes. De Waimea Bay kent de grootste golven ter wereld het is dan ook fantastisch om de ervaren surfers hier bezig te zien. Op het eiland tref je ook tal van ananas-, suikerriet- en koffieplantages aan. En het Polynesian cultural center is een bezoek meer dan waard. Vandaag (woensdag) gaan we nog wat op ontdekking (o.a. Pearl Harbor) en morgen genieten we nog een dagje van de zon aan het strand van Waikiki Beach. Want vrijdag vatten we onze terugreis aan. We vliegen eerst van Honolulu naar Kona dan van Kona naar Honolulu (raar he, maar dat is een lang verhaal zulle). Dan van Honolulu naar Los Angeles nadien vliegen we naar Brussel maar we hebben nog een tussenstop in Chicago. We zullen dus veel in de lucht hangen !!!!!

groetjes,
Randal

Prijsuitreiking + afscheid van onze vrienden

Gisteren stond de prijsuitreiking en de afterparty op het programma. Alles begon om 18.00 u. en het beloofde een "zwaar" nachtje te worden. Het eindklassement van Michael wisselde in de loop van de dag een paar keer op de site van ironman.com. Eerst werd de 5e uit het totaalklassement , de Duitser Timo Bracht, gediskwalificeerd en eventjes later werd er eentje uit Michael zijn age-group bedacht met 4 minuten straftijd. Omdat de winnares van de vrouwen ook voor Michael geeindigd was, bleek Michael plots 70 ste te zijn en 4e in zijn age-group.
Na het etentje (viel deze keer goe mee) werd het tijd voor alle huldigingen. En toen gebeurde het ........ Een hels onweer brak los boven Kona. En alles vond plaats in openlucht !! Michael moest in een fikse plensbui op het podium, het was onmogelijk om foto's te nemen enkel Wim kon, van ver, een filmpje maken. En nu werd Michael terug als vijfde in zijn age-group geplaatst. De straftijd van die age-grouper werd ongedaan gemaakt. In de hoop dat het nu definitief is : Michael is dus 71 ste en 5e in zijn age-group. Een mooi houten "fruitmandje" is zijn prijs !!!! Door het onweer verliep alles erg chaotisch en veel mensen vertrokken. Ook Michael, Annick en Jelke vertrokken naar huis samen met Jan en Maarten. Enkel Wim en ik bleven nog een tijdje (jullie hadden wel niet anders verwacht zeker). We hebben ons dan ook maar opgeofferd om de after-party eens op te zoeken. Deze vond plaats bij "Hugo's" en alles was gratis. Tal van toppers en veel Belgen waren daar aanwezig. Om 00.30 u. was alle drank, of was het het geld van de organisatie, op. We zijn met een paar Belgen van o.a. "Planet X" nog eens naar Lu Lu's geweest, maar ongelofelijk .... Om 1.30 u. toen er nog zeker 250 man aanwezig was werd iedereen, op een arrogante wijze, door de security buitengezet ! Op de parking hebben nog wat verder gevierd met een aantal Belgen, ik ga hier maar geen namen noemen maar misschien komen er nog wel foto's online. Om 2.00 u. zijn we dan maar onze condo gaan opzoeken. Maarten en Annick liepen al rond op de parking (Michael, Annick, Jelke, Jan en Maarten moesten om 5.30 u. het vliegtuig nemen naar het eiland Mauhi, Wim en ik gaan nog 5 dagen naar Honolulu, maar onze vlucht is pas in de namiddag). Aangezien je al de bagage en 4 personen + Jelke niet in 1 auto krijgt moesten wij ook rijden naar de luchthaven maar ......... we zitten zonder "nafte" en het lukte niet om te tanken met een bankkaart !!! Er zat voor Jan niks anders op dan 2x te rijden naar de luchthaven. Met tranen in de ogen hebben we afscheid genomen van onze reisgenoten. We zien jullie terug zondagochtend in Zaventem. We komen met drie verschillende vluchten terug en landen binnen de 10 min. van elkaar. (7.30, 7.35 en 7.40).
Ik zou graag nog een paar mensen willen bedanken :
- Maarten, Michael, Jan, Annick en Jelke bedankt de fantastische dagen de voorbije week (we zullen morgen wel eens contact opnemen)
- Ilse, Inge, Moesch en Darline die hun ventjes naar Hawaii lieten vertrekken. (@ Ilse : Je hebt het echt getroffen met zo'n ventje)
-De bezoekers van de blog : Bedankt om alles te volgen, hopelijk hebben jullie een beetje genoten van mijn "vertelselkes".

Moest er de komende week nog nieuws zijn zal ik het nog op de blog plaatsen.

groetjes,
Randal

Wedstrijd

Hoi,
Net voor het slapen gaan toch nog een verslagske van de voorbije wedstrijd. Wim is reeds in detail getreden op de site van Michael. Toch had ik er nog een paar puntjes aan toegevoegd.
Het volgen van de wedstrijd verliep prima. We hebben Michael 5x gezien tijdens het fietsen en 8x tijdens het lopen. Onverwacht veel !!! 1 verplaatsing hebben we niet kunnen maken door file problemen. Natuurlijk zijn we allemaal tevreden met deze prachtprestatie, onze vooropgestelde tijd heeft hij niet gehaald maar hij liep toch in een mooie 9.20.11 u. over de finish. Van het fietsonderdeel was hij niet zo tevreden (5.06.57, inderdaad trager dan in 2006) maar de weersomstandigheden waren ook niet te vergelijken (Op bepaalde momenten 38 graden en een heel sterke Mumuku-wind, Sommigen werden letterlijk omver gewaaid). Het zwemmen verliep goed (1.00.30) en de marathon zelfs super (3.07.11).
Het was terug genieten vandaag !!! Na Lanzarote en Hawaii 2006, Zuid-Afrika en Florida 2007 en Hawaii 2008 kun je wel zeggen dat De Wilde een naam wordt in de IR Man wereld. Ik heb het genoegen gehad om 3 van deze wedstrijden te mogen bijwonen. Ik heb er maar 1 woord voor : ONVERGETELIJK !!! Zeker met een atleet die nooit teleursteld en steeds alles geeft !
Michael je bent een super atleet. Ik weet wat je er allemaal voor doet en ook voor laat. Chapeau !Veel anderen, uit andere sporten bedoel ik dan, kunnen misschien eens te rade komen bij jou.
Morgen gaan we genieten op de award party en maandag vliegen we naar een ander eiland voor 5 dagen "echte" vakantie.
Misschien ook nog eens vermelden dat de wedstrijd gewonnen werd door Craig Alexander voor Eneko llanos en onze Rutger Beke, die notabene nog een tijdsstraf kreeg van 3 minuten, zonder die straf was er misschien wel een Belgische winnaar.
Er volgt ook nog een verslag van de award party.
Groetjes,
Randal

Verslag IR Man Hawaii 2008

Hoi,




Net voor het slapen gaan toch nog een verslagske van de voorbije wedstrijd. Wim is reeds in detail getreden op de site van Michael. Toch had ik er graag nog een paar puntjes aan toegevoegd.


Het volgen van de wedstrijd verliep prima. We hebben Michael 5x gezien tijdens het fietsen en 8x tijdens het lopen. Onverwacht veel !!! 1 verplaatsing hebben we niet kunnen maken door file problemen. Natuurlijk zijn we allemaal tevreden met deze prachtprestatie, onze vooropgestelde tijd heeft hij niet gehaald maar hij liep toch in een mooie 9.20.11 u. over de finish. Van het fietsonderdeel was hij niet zo tevreden (5.06.57, inderdaad trager dan in 2006) maar de weersomstandigheden waren ook niet te vergelijken (Op bepaalde momenten 38 graden en een heel sterke Mumuku-wind, Sommigen werden letterlijk omver gewaaid). Het zwemmen verliep goed (1.00.30) en de marathon zelfs super (3.07.11).


Het was terug genieten vandaag !!! Na Lanzarote en Hawaii 2006, Zuid-Afrika en Florida 2007 en Hawaii 2008 kun je wel zeggen dat De Wilde een naam wordt in de IR Man wereld. Ik heb het genoegen gehad om 3 van deze wedstrijden te mogen bijwonen. Ik heb er maar 1 woord voor : ONVERGETELIJK !!! Zeker met een atleet die nooit teleursteld en steeds alles geeft !


Michael je bent een super atleet. Ik weet wat je er allemaal voor doet en ook voor laat. Chapeau !Veel anderen, uit andere sporten bedoel ik dan, kunnen misschien eens te rade komen bij jou.


Morgen gaan we genieten op de award party en maandag vliegen we naar een ander eiland voor 5 dagen "echte" vakantie.


Misschien ook nog eens vermelden dat de wedstrijd gewonnen werd door Craig Alexander voor Eneko llanos en onze Rutger Beke, die notabene nog een tijdsstraf kreeg van 4 minuten, zonder die straf was er misschien wel een Belgische winnaar.


Er volgt ook nog een verslag van de award party.





Groetjes,


Randal

Michael maakt het TERUG waar !!!

Waar andere Belgen faalden door allerlei omstandigheden maakt onze vriend het toch weer mooi waar. 73 ste op meer dan 1800 atleten waaronder een 100-tal profs is gewoon SUPER. 5e in zijn age-group (dus morgen, voor jullie vandaag, mag hij hier in Hawaii op het podium !!!!!) en dit in een tijd 9.20 en enkele seconden. Morgen een verslag van de wedstrijd, maar nu kun je reeds Wim's verslag lezen op de site van Michael. Toch nog eens vermelden dat Craig Alexander gewonnen heeft (zoals ik pronostikeerde) voor Llanos en een zeer goeie Rutger Beke (ondanks een penalty van 4 min. werd hij nog 3e). Nu gaan we met de ganse bende eens feesten ! We hebben dat wel verdiend zeker ?

Bedankt aan iedereen voor de steun. Het deed deugd !

Binnenkort meer nieuws,

groetjes,

Randal

De foto is van na de wedstrijd hoor ! Hij ziet er nog goe uit he en hij heeft smakelijk gegeten.

D-DAY

Beste sportvrienden,

De grote dag is bijna aangebroken (Wij moeten nog eenmaal slapen). Vandaag was het een dagje niksen. Wandelingske op het golfterrein en telefoneren met het thuisfront (niet zo eenvoudig he Wim). Voor Michael was het een dagje "stressen". Hopelijk heeft hij zijn deel van de pech gehad. Want de fiets blijft moeilijk doen !!! Nu de rem. De achterrem sleepte een beetje en voor 180 km zo te racen da gaat niet he. Met zo een speciaal "kader" is het moeilijk bereikbaar om dit af te stellen. Zelfs bij mecanicien Maarten stond het zweet op zijn voorhoofd. Het gepast gereedschap was niet meegereisd uit Belgie dus zat er niks anders op dan de fietsshop op te zoeken (die mannen doen hier gouden zaken). Ondertussen waren Maarten, Wim en ik reeds naar de bike check-in gereden. Wat een kapitaal staat er daar allemaal samen. Van de beste prof tot de gewone deelnemer rijden ze met de meest moderne race-bolides. Aangezien ik nu ook een persaccreditatie heb (wat een blog onderhouden allemaal niet doet he) kon ik alle toppers van dichtbij bewonderen. Straks moeten we nog voor de gazet gaan werken :-). Michael kwam, zoals het een topper past, pas op het laatste ogenblik zijn fiets afgeven. Nadien ben ik met mijn kamergenoten er nog ene gaan drinken bij een mooie blondine. En Wim zat weeral eens aan de "goeie" kant :-).

Thuis gekomen moest Maarten nog een beetje babysitten, Jelke krijgt wellicht tandjes en is een beetje koortsachtig. Ze zal de dag van haar eerste tandjes wellicht nooit vergeten. Annick moest immers al het materiaal klaarzetten dat morgen moet meegenomen worden.

Na een veel lekkere pasta avond dan gisteren hebben Wim en ik onze route voor morgen nog eens overlopen. Als alles goed gaat zien we Michael 14x, Maarten zal trachten per fiets Michael te volgen tijdens het lopen en moest er toch nog iets mis gaan hebben we nog altijd Jan op zijn skates om in te grijpen. Annick zal haar ventje en Jelke haar papa op Palani road aanmoedigen.

Volgens mij is de atleet en het "team" klaar voor de wedstrijd.

Zoals gisteren beloofd onze pronostiek voor morgen.

Zonder dat we van elkaar weten hebben we onze prono opgesteld.

Wim : 1) Alexander, Michael 90ste en 3e in zijn age-group en eindtijd 9.06.45 u.

Maarten : 1) Mc Cormack, Michael 47ste en 3e in zijn age-group en eindtijd 9.07.21 u.

Randal : 1) Alexander, Michael 60 ste en 4e age-group en eindtijd 9.06.32 u.

Eigenaardig de eindtijd van Michael schatten we alle drie rond dezelfde tijd. Ook Michael heeft zijn pronostiek gegeven maar heeft deze aan ons nog niet bekend gemaakt. Pas na de wedstrijd gaat de verzegelde enveloppe open.

Natuurlijk hangt alles ook af van de weersomstandigheden. Nu is het aan het regenen en morgen spreken ze van veel wind en in de namiddag regen. Voor onze champ zou dat niet slecht zijn. In het fietsen (zijn sterkst onderdeel) kan hij de concurrentie een dreun verkopen en regen bij het lopen komt hem ook goed uit. We zien het eigenlijk wel zitten !!!!!!!!!!!
Natuurlijk hopen we ook op een Belgische overwinning, wie daarvoor moet zorgen is ons gelijk, Marino, Rutger, Luc of Bert.

Nu gaan we vlug slapen want we moeten er om 3.30 u. uit.

groetjes,

Randal

De spanning neemt toe

Hoi,

Nog twee keer slapen voor ons, voor jullie 1 keer. Bij ons stijgt de spanning, aan Michael is er zoals steeds niks te merken, maar bij Wim en mij stijgt de spanning. Maarten blijft er voor zijn eerste keer heel rustig bij. Annick heeft de ganse dag genoten van haar verjaardag en bij Jan zit het van binnen denk ik. Want als SMO-manager moet hij toch ook gespannen rondlopen enkele dagen voor DE wedstrijd van jaar van zijn kopman (sorry andere SMO-ers). Ook bij Jelke merk je geen spanning zij geniet hier iedere dag van het heerlijk leventje op Hawaii.
Na de inkopen zijn we met de ganse bende naar het zwembad getrokken, Michael diende nog voor een laatste keer het water te voelen. Er waren ook veel toppers aanwezig o.a. Kraft (niet van de kaas he), Al Sultan (winnaar 2005), Chabaud, Bayliss (niet van de drank), Commerford en Loic Helin (misschien een onverwachte outsider bij de Belgen ?). Stadler den diene had het beter op, hij zat op het terras van de Lava Java.
Na een half uurtje zijn Wim en ik vertrokken naar het verhuurbedrijf van onze auto, we kregen steeds de melding dat de olie moest ververst worden en we konden toch geen risico's nemen voor zaterdag. Alles was vlug in orde gewoon op een "knopje" duwen en we konden verder.
Nadien het loopparcours verkend en het ziet er alles behalve goed uit. Na al onze berekeningen (Wim heeft de ganse middag zitten rekenen) zouden we onze Champ 10 keer zien tijdens de marathon. Maar als het tegen gaat kan het ook 5 keer zijn. Met de auto is het hier zeer moeilijk, wat een verschil met vorig jaar Florida. Het was niet meer mogelijk om een fiets te huren, een scooter kan misschien nog redding brengen, maar waar moeten we die nog vinden op 1 dag van de wedstrijd en ik zie me al zitten achter Wim zijn rug.
Nadien zijn we iets gaan eten bij een Hawaiaanse Thai en misschien geloof je het niet maar het was zeer lekker. Voor de aanvang van de pasta party hebben we zoals beloofd Annick haar fles champagne overhandigd en een andere flesje genuttigd. De pasta party was net als 2 jaar geleden niet veel soeps, al was het eten nu toch wat beter. Maar al die Amerikaanse speeches, ze kunnen het nogal uitleggen hoor.
Morgen staat de bike check in op het programma en kunnen we de bolides van de toppers eens van dichtbij bekijken. En wat de dag nog gaat brengen blijft momenteel een raadsel. Wellicht vroeg bloggen zodat we ook vroeg kunnen gaan slapen want op zaterdag moeten we om 3.30 u. uit bed denk ik. Start wedstrijd : Profs om 6.45 u. en age-groupers met Michael (in age-group 25-29) om 7.00 u. Dus Belgische tijd 18.45 u. en 19.00 u.
Als afsluiter voor vandaag zou ik nog een oproep willen doen. Wij vernemen hier in Hawaii dat onze Blog en de website van Michael zeer veel bezocht wordt. Ik wil bij deze aan jullie vragen om een berichtje op de Blog achter te laten. Het zal voor Michael een steun zijn om de triatlon tot een goed einde te brengen.

groetjes,
Randal
P.S.: Morgen bloggen we zeker onze pronostiek voor zaterdag en info hoe je de wedstrijd in Belgie kan volgen.

Den toerist uitgehangen

Na het voorstellen van mijn kamergenoten op de blog kregen we vanmorgen nog het bezoek van Mieke de Craene (deelneemster uit Zelzate) en haar partner Kurt V.H. Nadien zijn we vlug vertrokken voor onze toeristische uitstap. Jan kon jammerlijk genoeg niet mee.
Het was een zware dag, 263 miles (zo'n 420 km) afgelegd met een bezoek aan South Point (het meest zuidelijk punt van de USA. Een koffie'tje gaan drinken bij een plaatselijke koffieboer, die notabene zijn chocolade uit Belgie laat overvliegen. Een wandeling op Black Sands beach (= een strand met zwart zand !) waar we zeeschildpadden aantroffen en dan nog een paar uur op zoek naar echte lava van de nog steeds werkende vulkaan hier op het eiland en dit in het Volcano park. Voor mij was het allemaal niet nieuw (in 2006 ook deze uitstap gemaakt) maar geen probleem ik heb met veel plezier gids gespeeld voor mijn twee vrienden. Ook waren er in het Volcano park sinds mijn vorig bezoek heel wat uitspattingen geweest (van de vulkaan he). Om half zeven hebben we de terugreis aangevat zodat we pas na 21 u. "thuis" waren. Onze atleet, zijn vrouw en dochtertje lagen dan al te ronken in hun Condo. Ook Jan was wellicht al in dromenland of was zijn boek nog aan het lezen. We hebben ze dan ook niet meer gestoord.
Met ons drieen hebben we dan een lekkere maaltijd klaargemaakt en nog wat nagepraat over de voorbije dag. I.v.m. Michael weten we niks nieuws, maar ik lees op zijn site dat het met de fiets in orde is (oef). Wel een volledig nieuw stel "cranks" geinstalleerd i.p.v. 1 rondeeltje.
Morgen terug een zware dag wellicht : Annick is jarig, we willen het loopparcours eens deftig verkennen zodat we weten waar we Michael tijdens de marathon kunnen zien, er is de briefing voor zaterdag en 's avonds is er de pasta party nadien gaan we er eentje drinken (om onze zenuwen onder controle te krijgen) en we maken onze pronostiek voor zaterdag.
Dus terug een ganse boterham en wellicht veel nieuws morgen.

Groetjes,
Randal
@ Wim Dobbelaere : ik heb het niet allemaal voor het zeggen hoor :-)